Thai Girl and Her Lens

จากการสำมะโนประชากรในปี 2001 พบว่ามีคนเกาหลีอาศัยอยู่ในเขตโตรอนโตและถิ่นใกล้เคียงเกือบห้าหมื่นคน ด้วยเหตุนี้เองจึงมีร้านอาหารเกาหลีมากมาย ส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในเขต Korean town ซึ่งมีอยู่สองแห่งคือ บนถนน Bloor ระหว่างถนน Christie และถนน Bathurst ซึ่งถือว่าเป็น Korean town ดั้งเดิม กับอีกแห่งคือ บนถนน Yonge ระหว่างถนน Sheppard Avenue กับถนน Steeles ถือว่าเป็น Korean town แห่งใหม่ไว้บริการคนเกาหลีรุ่นใหม่และผู้ที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของเมือง เมื่อเราไปทานอาหารเกาหลี เขาจะต้อนรับด้วยน้ำชาร้อน ๆ เสริฟมาในถ้วยกระเบื้องขนาดใหญ่ พอเราสั่งอาหารแล้วก็มีจะอาหารประกอบจานเล็ก ๆ เรียกว่า Banchan สำหรับทานไปพลาง ๆ ระหว่างรออาหารที่เราสั่ง ตัวอย่างของอาหารจานเล็ก ๆ นี้ ก็เช่น กิมจิ ซึ่งเป็นผักกาดขาวหรือหัวไชเท้าดองใส่พริกป่นสีแดงสด Namul เป็นผักลวกหรือผัดปรุงรสด้วยน้ำมันงา เกลือ หรือน้ำส้ม หรือกระเทียม หรือซีอิ้วขาว ฯลฯ Banchan ที่เราเคยทาน ชอบ และยังจำได้ก็มี แพนเค้ก (Pajun) เป็นแป้งกลมบางทอดกรอบอาจใส่ต้นหอม หรืออื่น ๆ เพื่อความอร่อย ถ้าใส่อาหารทะเลจะเรียกว่า Hae Mul Pajun เคยกินผ้าขี้ริ้วยำปรุงรสด้วยพ...

วันนี้เราไปเมืองเล็ก ๆ ชื่อ George Town ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตรอนโต จริง ๆ แล้วแถบนั้นเรียกว่า Halton Hills ประกอบไปด้วยเมืองเล็ก ๆ หลายเมือง นอกจาก Georgetown แล้วยังมี Acton, Stewarttown, Glenwilliams, Norval, Hornby, Limehouse ฯลฯ ขับรถจากโตรอนโตก็ไม่ยาก ตามทางหลวง 401 ไปทางทิศตะวันตก แล้วไปออกที่ Winston Churchill Boulevard ขับไปทางทิศเหนืออีกสองไฟแดงก็เลี้ยวซ้ายเข้าถนน Steeles อีกไม่เกินห้านาทีก็เลี้ยวขวาเข้าถนน 8th Line ไปอีกไม่กี่กิโลก็ถึงตัวเมือง George Town ในบันดล หลังจากออกจากทางหลวง 401 เราจะสังเกตเห็นโบสถ์เป็นระยะ ๆ เข้าใจว่าคนชนบทยังชอบไปโบสถ์กันอยู่มาก จึงไ้ด้มีให้เห็นมากมายเกือบทุกมุมถนน ขนาดตัวเมือง George Town เมืองเ็ล็ก ๆ ยังเห็นมีสองโบสถ์ติด ๆ กัน พื้นที่ข้างถนนส่วนใหญ่ยังเป็นฟาร์มแลนด์กว้างใหญ่ มีโรงนาหลากสีหลายขนาดให้ดูอย่างชื่นใจ เพื่อบรรยากาศนอกเมือง ในขณะเดียวกันก็เห็นโครงการสร้างบ้านที่อยู่อาศัยขึ้นมาพรึบพรับภายในระยะเวลาสองสามปีที่เราเริ่มขับรถมาเมืองนี้ ชุมชนเริ่มขยายขึ้นแล้วสิ เคยมาที่นี่ตอนหน้าหนาว มีที่ให้เล่นลื่นหิมะลงเนิน (Toboggan) อยู่หล...

วันจันทร์ที่ 14 ตุลาคม โรงแรมปลุกพวกเราเวลาหกโมงสี่สิบห้า แต่เรานอนต่อจนถึงเจ็ดโมงยี่สิบห้า เพราะกว่ารถบัสจะมารับก็แปดโมงสิบห้าไม่ต้องรีบก็ได้ ที่โรงแรมนี้ไม่มีอาหารเช้าให้ เราก็แค่ดื่มกาแฟในห้องเท่านั้นเอง วันนี้เราจะไปเที่ยวน้ำตกโชดิเอ่ร์กัน น้ำตกนี้ประกอบไปด้วยน้ำตกแขนงย่อย ๆ หลายแขนง ตั้งอยู่ใกล้ใจกลางเมืองออตตาว่า-กาติโน ที่ซึ่งแม่น้ำออตตาว่าเว้าแคบระหว่างแนวหินทั้งสองฝั่ง น้ำตกกว้างประมาณ 60 เมตรและสูงประมาณ 15 เมตร ต่ำลงมาจากน้ำตกหน่อยมีสะพานแขวนข้ามแม่น้ำซึ่งเป็นจุดที่เราสามารถมองเห็นน้ำตกได้ชัดเจน รอบ ๆ น้ำตกมีต้นไม้น้อยใหญ่ส่งสีสันสวยงาม เป็นภาพน่าประทับใจอีกภาพหนึ่ง เรากลับขึ้นรถอีกทีตอนเก้าโมงยี่สิบ เพื่อแวะทานอาหารกลางวันที่มอนทริออล ขับมาประมาณสามชั่วโมงเวลาเที่ยงตรงเราก็มาถึงจุดรับประทานอาหารกลางวัน เป็นแมนดารินบุฟเฟต์อีกแล้วแต่คนละร้านกับเมื่อวาน มานี่สามวันกินแต่บุฟเฟท์อาหารจีนเบื่อไปเลย วันนี้เราทานไม่มาก และสัญญาว่าจะไม่เข้าใกล้บุฟเฟท์อาหารจีนอีกนานเลยทีเดียว บ่ายโมงครึ่งพวกเราก็ขึ้นรถกลับบ้าน ระหว่างนี้ก็มีหยุดให้เข้าห้องน้ำหนึ่งครั้งและหยุดให้ซื้อแอ็ปเปิ้ลพายที่ร้...

บ่ายสี่โมงสิบห้านาทีพวกเรามาถึงเมืองเก่าเควเบ็กซิตี้ ซึ่งเป็นเมืองเดียวที่ตั้งอยู่เหนือเม็กซิโกที่มีกำแพงป้องกันข้าศึก และเป็นเมืองแบบยุโรปที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปอเมริกา รถบัสจอดให้พวกเราลงหน้าตึกสำคัญของเมืองตึกหนึ่ง เป็นโรงแรมชื่อชาโตฟรอนติแน็ก ซึ่งตั้งชื่อตามเจ้าเมืองเควเบ็กคนหนึ่ง เชื่อว่าโรงแรงนี้ถูกถ่ายรูปมากกว่าโรงแรมใด ๆ ในโลก เรามีเวลาสองชั่วโมงที่นี่ เราจึงเดินไปรอบ ๆ เพื่อถ่ายรูป ซึมซับบรรยากาศแบบยุโรปสมัยก่อน และฟังดนตรีที่ศิลปินท้องถิ่นบรรเลงอยู่ตามหัวมุมถนน ที่เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้เราสามารถหาซื้อของได้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เครื่องครัว หรือภาพศิลปะต่าง ๆ ทุกห้างร้านตกแต่งอย่างสวยงาม แต่ส่วนใหญ่จะตกแต่งในโทนออกสีส้มสำหรับฤดูเก็บเกี่ยว นอกจากนั้นก็ยังมีร้านอาหารและบาร์เครื่องดื่มไว้บริการ เราสามารถเลือกนั่งทั้งข้างในและข้างนอกในบรรยากาศแบบยุโรป ทางเดินแคบ ๆ และนักท่องเที่ยวขวักไขว่ทำให้เรานึกถึงตอนที่ไปเที่ยวอิตาลีเป็นอย่างยิ่ง หกโมงสิบห้าเรากลับขึ้นรถบัสอีกที จากนี้เราก็จะไปกินอาหารเย็นกันล่ะ เมื่อเราเดินเข้าไปในร้านอาหาร La Maison du Spaghetti เราก็คิดเลย...

วันอาทิตย์ที่ 14 ตุลาคม มัคคุเทศน์บอกให้ทางโรงแรมปลุกพวกเราแวลาโมงเช้า แต่เราตื่นก่อนเนื่องจากกลัวไม่ได้ถ่ายรูปหมู่บ้านคนเดิน จริง ๆ แล้วไม่รู้ว่าทางทัวร์มีเวลาให้พวกเราถ่ายรูปที่หมู่บ้านคนเดินตอนสายวันนี้ต่างหากไม่งั้นก็คงนอนต่อ ทางโรงแรมมีอาหารเช้าให้วันนี้ พอ 8.15 น เราก็ขนกระเป๋าขึ้นรถแล้วก็ไปลงเรือท่องทะเลสาบทรอมบลอง เรือนี้ใช้เวลาทั้งสิ้น 45 นาที วันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้ม ลมพัดเย็นยะเยือก คนส่วนใหญ่นั่งอยู่ในเรือ แต่เราไม่กลัวหนาวอยู่บนดาดฟ้าเรือตลอดเวลา 45 นาที วิวของทะเลสาบสวยมาก ใบไม้เป็นสีส้มแดงเหลืองเขียวปนกันไป โรงแรม รีสอร์ทและคอนโดบนภูเขาโผล่มาเป็นช่วง ๆ ส่งสีตัดกับใบไม้ สวยงามเกินบรรยาย รูปภาพใด ๆ ก็มิอาจนำเสนอความงามนั้นเหมือนเราได้เห็นด้วยตาเราเอง เราเคยใฝ่ฝันอยากไปเที่ยวสวิสเซอร์แลนด์ พอได้มาเห็นทรอมบลอง ก็แทบไม่เหลือความใฝ่ฝันนั้นอีกเลย . เวลา 9.40 น พวกเราขึ้นจากเรือก็มีเวลาถึงหนึ่งชั่วโมงสำหรับเดินเที่ยวและถ่ายรูปที่หมู่บ้านคนเดิน หมู่บ้านนี้สร้างขึ้นมาโดยกลุ่มอินทร้าเวสต์ประกอบไปด้วยโรงแรมชั้นดี ร้านอาหาร ร้านขายของ ทีเรียกว่าหมู่บ้านคนเดินเพราะไม่อนุญาตให้รถเข้า ให้...