กินไปเที่ยวไปกับไทยเกิร์ล

Similan Islands / Tachai Island

2012-02-18T18:02:00.013-05:00

สิมิลันแปลว่า 9 เพราะเดิมทีมีแค่ 9 เกาะ แต่ภายหลังได้ค้นพบเกาะบอน และเกาะตาชัยในบริเวณทิศเหนือขึ้นมา ตอนนี้หมู่เกาะสิมิลันก็เลยมีทั้งหมด 11 เกาะ

ทริปนี้จองทัวร์ไปเที่ยวเกาะ 2 วัน วันแรกเราไปเที่ยวเกาะตาชัย ยังถือว่าเป็นเกาะใหม่ นักท่องเที่ยวยังรู้จักไม่มาก วันหนึ่ง ๆ มีคนขึ้นเกาะประมาณ 100 – 200 คนเท่านั้น วันนี้เราไปกับ Sea Star Tour ซึ่งถือเป็นทัวร์ที่ดีที่สุดสำหรับเกาะตาชัย

อากาศสดใส ฟ้าสีคราม เราไปลงเรือที่ท่าเรือทับละมุ ซึ่งเป็นท่าเรือขนาดใหญ่ มีเรือตกหมึกหลายลำมาจอดเรียงกันเป็นตับ

เกาะตาชัยเป็นเกาะเล็ก ๆ ตั้งชื่อตามผู้ค้นพบเกาะ จากท่าเรือทับละมุไปเกาะตาชัยโดยเรือเร็ว ใช้เวลาประมาณ 90 นาที เกาะอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน ไม่อนุญาตให้ค้างคืน และปิดให้เยี่ยมชมแค่ 6 เดือนต่อปี ที่เหลือปิดเกาะให้ธรรมชาติฟื้นตัว ด้านที่ให้เรือจอดส่งนักท่องเที่ยวเป็นชายหาดสีขาวยาวประมาณ 700 เมตร น่านั่งเล่นนอนเล่น

ก่อนขึ้นเกาะเราไปดำน้ำกันก่อน น้ำทะเลใส มีปลาต่าง ๆ ให้ดูชมมากพอสมควร ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับจังหวะและโอกาสด้วย บางทีปลาก็หลบไปที่อื่นไม่มาให้ชม

บนเกาะมีที่ทำการอุทยาน และร้านอาหาร 1 แห่ง มีห้องน้ำและสุขา รวมทั้งที่นั่งทานข้าวไว้บริการนักท่องเที่ยว เป็นระเบียบดี
น้ำทะเลรอบเกาะก็เป็นสีฟ้าสด น้ำใสมาก สามารถดำน้ำตื้นดูปลา และสิ่งมีชีวิตใต้น้ำได้รอบเกาะ

สิ่งมีชีวิตที่สำคัญของเกาะอย่างหนึ่งคือปูไก่ ปูขนาดใหญ่ ขุดรูอยู่ในป่า ปูชนิดนี้ปีนต้นไม้ได้ด้วย และที่ถูกเรียกว่าปูไก่ เพราะเวลาก้ามมันกระทบกันมีเสียงเหมือนไก่ แต่ไม่ยักกะได้ยินแฮะ เลยยืนยันไม่ได้เน้อ

อาหารกลางวันของเราวันนี้มีหลายอย่าง เช่น กุ้งและปลาหมึกย่าง ไก่เสียบไม้ย่าง ผัดผัก

มีขนมหวานและผลไม้บริการตลอดเวลาด้วย สมกับค่าบริการที่แพงที่สุดในบรรดาทัวร์ที่ไปเกาะตาชัย

หลังอาหารกลางวันทุกคนพักผ่อนตามอัธยาศัย อยากว่ายน้ำก็ว่าย

อยากเดินเล่นก็เดิน หรือจะลงไปดำน้ำดูปลาก็ได้ หรือจะไม่ทำอะไรเลย หลับยาวอยู่บนหาดก็ไม่มีใครว่า

อีกสองวันต่อมาเราไปเที่ยวหมู่เกาะสิมิลันอีกที คราวนี้เป็นหมู่เกาะดั้งเดิมที่มี 9 เก้าใกล้กัน ตั้งชื่อเป็นตัวเลข 1 ถึง 9

อยู่เกาะ 4 นานหน่อย เขาปล่อยดำน้ำ หรือจะเดินเล่นตามชอบใจ สัญลักษณ์ที่สำคัญของหมู่เกาะสิมิลันคือน้ำใส ทรายขาว และทุกเกาะก็เป็นเช่นนี้

ตอนดำน้ำที่เกาะ 7 มีเต่าทะเลมาว่ายน้ำเล่นด้วย คนรุมกันเต็ม จับรูปมาได้รูปเดียว ไกด์บนเรือบอกว่าถ้าได้เห็นเต่าทะเล จะอายุยืนเหมือนเต่า เอเราเห็นมา 2 ตัวแล้ว ไม่รู้อายุจะยืนเป็นสองเท่าหรือเปล่านะ

ปลาที่เห็นเยอะมากทริปนี้คือปลานกแก้ว บางทีมาเป็นฝูงเลย สวยติดตาตรึงใจ

แล้วก็ไปจบลงที่เกาะ 9 ชมหินเรือใบสัญลักษณ์ของเกาะ

ใครอยากปีนหินไปถ่ายรูปมุมสูงก็ไป อาจจะร้อนหน่อยเพราะเขายึดรองเท้าไปตอนก่อนลงเรือ ต้องเดินเท้าเปล่าตลอดวัน

Pang-nga Bay

2012-02-17T23:10:00.015-05:00

เคยไปเที่ยวอ่าวพังงาเมื่อประมาณ 20 ปีมาแล้ว แต่พักอยู่ที่ภูเก็ต คราวนี้เลยอยากไปพักในเขตจังหวัดพังงา เลยเลือกพักที่แหลมปะการัง อยู่ใกล้ ๆ กับเขาหลัก ที่โรงแรมแคนทาที่บีชรีสอร์ท ได้บ้านพักหนึ่งห้องนอนหลังเล็ก ๆ น่ารัก

ห้องนั่งเล่นกว้างขวาง มีโชฟาขนาดใหญ่ พร้อมมุมโต๊ะทำงาน และครัวเล็ก ๆ พร้อมจาน ชาม ช้อน ส้อม เครื่องทำแฟ เผื่ออยากหาอาหารมาทานเอง เงียบ ๆ

ห้องนอนก็กว้างขวาง เตียงขนาดใหญ่ มีห้องน้ำข้างนอกด้วย ไว้อาบน้ำแล้วชมดาวไปด้วย

รีสอร์ทตั้งอยู่ติดหาดยาวเหยียด มีความเป็นส่วนตัวสูง มีทุกอย่างครบครัน สระว่ายน้ำสวย ๆ หลายแห่ง
แขกที่โรงแรมส่วนใหญ่มาจากประเทศทางยุโรป วัน ๆ ไม่ได้ยินภาษาอังกฤษหรือไทยเลย มีแต่ภาษาดัทช์ หรือเยอรมัน หรือภาษาอื่น ๆ ที่เราไม่รู้จัก ที่แน่ ๆ มากันเป็นครอบครัว ลูกเด็ก เล็กแดง ไม่ค่อยเห็นมาใครมาเป็นคู่อย่างคู่ของเรา

เพราะรีสอร์ทอยู่ฝั่งตะวันตก เห็นพระอาทิตย์ตกน้ำทุกวัน อาจเลือกชมที่ชายหาด

หรือที่สวนมะพร้าวข้างรีสอร์ท ก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ

จากสนามบินภูเก็ตเราต้องเดินทางโดยรถยนต์ไปอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงรีสอร์ท วันหนึ่งเราไปเที่ยวอ่าวพังงา ก็ต้องนั่งรถย้อนไปทางฝั่งทิศตะวันออกเฉียงใต้ ไปอีก 1 ชั่วโมง เพื่อชมหมู่เกาะพังงาซึ่งเป็นเกาะหินปูนน้อยใหญ่เรียงรายกันอยู่ในอ่าวทะเลตื้น ๆ ไปเป็นครั้งที่สองแล้วแต่ก็ยังประทับใจอยู่

ภาพเขียนผนังโบราณ เขาว่าเขียนจากเลือดสัตว์

เพราะอ่าวพังงาน้ำตื้นมาก พาหนะเดินทางที่นิยมก็คือเรือหางยาวแบบนี้

แวะเขาชื่อเพราะชื่อเขาพิงกัน ฟ้าคงผ่าทำให้ภูเขาแยกจากกัน ซีกหนึ่งเลื่อนตัวลงไปพิงกับเขาที่เหลือ เป็นเขาพิงกันมาจนทุกวันนี้
ที่นี่มีชาวบ้านมาเปิดร้านขายของที่ระลึกเต็มไปหมด พื่นที่บนเกาะก็เล็กน้อย ทำให้ดูอึดอัดมาก

ข้าง ๆ มีเกาะตะปู เพราะรูปร่างเหมือนตะปู แต่คนส่วนใหญ่รู้จักกันในนามเกาะเจมส์บอนด์ เพราะหนังเจมส์บอนด์ ตอน The man with golden gun มาถ่ายเป็นฉากหลังในเรื่องนั่นเอง

แวะไปนั่งเรือแคนูลอดถ้ำแถวนั้น แต่ไม่ได้พายเองนะ มีคนพายให้ คนพายเรือใส่เสื้อแขนยาว หมวก ผ้าคลุมหัวครบชุด กันแดดอันแรงกล้า พูดคุยด้วยความเป็นกันเอง เลยให้ทิปไป 100 บาท เขาดีใจมาก เพราะปรกตินักท่องเที่ยวไม่มีใครให้ทิปเลย

ชมป่าโกงกางแปลกตา

มีปลาตีนและปูเปี้ยวให้ดูตามชายเลน

แวะกินข้าวที่หมู่บ้านเกาะปันหยี หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ข้างเขาหินปูน บ้านทำด้วยเสาปักขี้เลน เชื่อมต่อกันด้วยสะพานไม้ หรือสะพานปูน

ชาวบ้านทาสีบ้านสดใส ส่วนใหญ่เป็นมุสลิม มีอาชีพประมงเป็นหลัก

แต่ทุกบ้านก็เปิดร้านขายของให้นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวชมเกาะวันละหลายพันคน มีโรตีกล้วยไข่ด้วย อร่อยดี

กระชังปลาที่เกาะปันหยี เอาไว้ขังปลาที่จับมาได้ ไว้กินวันหลัง หรือส่งต่อให้ร้านอาหารภายในหมู่บ้าน

หลังจากชมอ่าวพังงา เราไปแวะเที่ยววัดลิง หรือวัดสุวรรณคูหา มีลิงมากมาย ตามต้นไม้และภูเขา ชาวบ้านมาขายอาหารให้นักท่องเที่ยวป้อนลิง เราไม่ค่อยเห็นด้วยเลยซักนิด แต่พวกเขาก็ทำไปเพื่อความอยู่รอด

แถมด้วยน้ำตกใกล้ ๆ สระนางมโนราห์ เป็นการจบทัวร์วันนั้น ก่อนกลับโรงแรมวันนั้น เขาส่งเราเป็นที่สุดท้าย เลยขอให้คนขับรถแวะตลาดนัดหาของกินแบบชาวบ้าน ๆ ได้ของกินมาเพียบจ่ายไปไม่ถึงสองร้อยบาท

Chiangmai 2012

2012-02-17T22:33:00.013-05:00

เชียงใหม่เปลี่ยนไปเยอะ มีทางด่วนเกิดขึ้นมาใหม่มากมาย ถ้าให้ขับรถเองคงหลงตลอด รถราก็เยอะ
ตัวเมืองรถติดบ่อย ๆ ผู้คนก็มาจากไหนกันไม่รู้ ขวักไขว่ไปหมด

ถึงเชียงใหม่ก็ค่ำแล้ว วันรุ่งขึ้นอยากกินอาหารเมืองมาก ต้องไปจ่ายตลาดซื้อข้าวนึ่งกับกับข้าวเมืองมากินให้หายอยาก มียำหนัง (ควาย)น้ำพริกหนุ่ม ลาบหมู (ดิบ) กับจิ้นทอด อร่อยจริง ๆ

ระหว่างทางจากตลาดกับบ้าน ตะวันขึ้นท่ามกลางหมอกสวย ๆ จริง ๆ มีภูเขาอยู่ข้างหลังแต่มองไม่เห็นเป็นหมอกบัง

กลับบ้านคราวนี้ ไปอยู่ถึง 8 วัน แต่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน นอกจากเยี่ยมญาติ พบปะสังสรรค์กับเพื่อนฝูง
กอร์ปกับไปในช่วงปลายปี นักท่องเที่ยวมาเที่ยวเชียงใหม่เต็มไปหมด ไม่ชอบเลยมันวุ่นวาย
รอบ ๆ หมู่บ้านยังคงสงบ วิถีชาวบ้านที่คุ้นเคย ทักทายไต่ถามทุกข์สุขกันตามระเบียบ แม่ควายกับลูกน้อย
กินหญ้าหน้าภูเขาคุ้นตา น่าประทับใจ

จะมีก็ไปเที่ยวน้ำตกที่คนไม่ค่อยรู้จักกันแถว ๆ แม่ริม ชื่อน้ำตกตาดหมอก รอบ ๆ เป็นธรรมชาติ ไม่มีเพิงอาหารให้รกตา

น้ำตกก็สวยดี มีหลายชั้นอยู่ แต่ไม่สูงมากนัก

จากนั้นก็แวะไปเที่ยวน้ำตกวังฮาง อยู่ไม่ไกลจากน้ำตกตาดหมอกเท่าไหร่ น้ำตกนี้ไม่ต้องเสียค่าเข้าชม อยู่ข้าง ๆ
หมู่บ้านชนบท น่าอิจฉาพวกชาวบ้าน มีน้ำตกสวย ๆ ให้ชมตลอดปี

มีโอกาสได้ไปตีกอล์ฟ 1 วัน สนามสวย เจ้าของปลูกไม้ผลรอบ ๆ สนามและอนุญาตให้ผู้เล่นเก็บกินได้ตามสบาย เลยได้ลองลิ้มส้มสด ๆ ข้างหลุม 15 เสียดายไม่ค่อยหวานเท่าไหร่นัก

ไปเดินตลาดบ่อย ๆ เพราะได้เติบโตมากับบรรยากาศแบบนี้ เมืองไทยมีอาหารสมบูรณ์ ของสด ของแห้ง

ของป่า ของเลี้ยง มีให้เลือกมากมาย

กบปิ้งที่ไม่ได้ทานนานแล้ว น้องชายซื้อมาทำคั่วแคกบ อร่อยดี

ผลไม้ที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าเมืองไทย มังคุดที่นี่โลละไม่กี่บาท ที่แคนาดาโลละหลายร้อย

ไปเดินตลาดนัดมุสลิมในเมืองเชียงใหม่ ที่ไหนได้มีชาวเขามาขายของเพียบเลย ได้ลองชิมขนมกงทำจากแป้งข้าวเหนียวดำทอด
ชุบน้ำอ้อยอร่อยไปอีกแบบ

มีโอกาสพักที่โรงแรมในตัวเมืองเชียงใหม่สองคืน แต่ไม่อยากกินอาหารเช้าที่โรงแรมเลย ออกไปกินต้มเลือดหมูข้างถนนแถวนั้น
สั่งทั้งต้มเลือดหมู โจ๊ก ปาท่องโก๋ และชา กาแฟ จ่ายไปแค่ร้อยกว่าบาท

ไปเที่ยววัดบุปผารามมาด้วย นอกจากมีวิหารอันสวยงาม

แล้วยังมีพระไม้สักที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย

วันขึ้นปีใหม่ หลานตัวน้อย ๆ ปล่อยโคมไฟ ให้เคราห์ร้าย หายไป สุขสันต์ปีใหม่กันทุกคน

Mallorca, Spain

2011-10-01T21:41:00.025-04:00

Mallorca ออกเสียงว่ามายอร์ก้า ภาษาอังกฤษเขียนว่า Majorca เป็นเกาะตั้งอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนี่ยน ทางฝั่งตะวันออกของประเทศสเปน เป็นแหล่งพักผ่อนต่างอากาศที่สำคัญของคนยุโรป ไม่ว่าจะเป็นเยอรมัน อังกฤษ หรือประเทศแถบสแกนดิเนเวียน

ช่วงหน้าร้อนเนี่ยหาดทุกหาดเรียกว่าแออัดยัดเยียดแทบหาที่ว่างไม่ได้ สวยขนาดไหนเหรอ ขนาดเจ้าชายวิลเลียมกับภรรยาสาวเคทก็ไปฮันนี่มูนที่นั่น

สนามบินตั้งอยู่ในเมืองหลวงคือ Palma เราไม่ได้เข้าเมืองเลย พอเครื่องลงนั่งแท็กซี่ไปโรงแรม Hipotels Marfil Playa ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองชายทะเลเล็ก ๆ ชื่อ Sa Coma

เราจองห้องไว้ทั้งหมด 5 คืน พร้อมอาหาร 3 มื้อต่อวัน รวมเครื่องดื่มและของว่างด้วย น่าแปลกใจ เป็นราคาที่ไม่แพงเลย ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง

โรงแรมใหญ่ อยู่ในสภาพดี อาหารก็อร่อย เครื่องดื่มมีให้เลือกเยอะแยะหลากหลาย จุดประสงค์ในการเดินทางนี้ก็เพื่อพักผ่อนอย่างเดียว เลยไม่ค่อยได้ไปไหน อยู่แต่โรงแรม นอนเล่น นั่งเล่น อยู่ข้างสระน้ำ

นอกนั้นก็ไปเดินเล่นที่ชายหาดบ้าง แต่คนเยอะมาก

กิจกรรมบนเกาะก็เหมือนแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลทั่วไป นักท่องเที่ยวที่ชอบตกปลาก็ไปตกปลา

ใครอยากถีบเรือเล่นไปถีบ

หนุ่มรูปงามคนนี้เลือกที่จะพายเรือคายักแทน มิน่ากล้ามสวยเชียว

ใครอยากว่ายน้ำเล่นท่ามกลางทะเลสวยก็ไม่ว่ากัน

หรือจะเล่นกระดานโต้ลมก็ได้ น่าสนุกดี

ใครที่มีเรือก็แล่นเรือใบรอบเกาะ เป็นชีวิตอิสระที่เราใฝ่ฝัน

หรือถ้าเรือไม่มีใบ ใช้เครื่องยนต์ก็ได้ใครจะว่า

วันหนึ่งเราเลือกที่จะไปนั่งเรือชมเกาะเล่น คนละ 20 ยูโรเอง แล่นประมาณ 3 ชั่วโมง ทางฝั่งตะวันออกของเกาะ เรือที่ใช้เป็น Catamaran ขนาดใหญ่จุคนได้เป็นร้อย

น้ำทะเลสีฟ้าใส แต่ไม่ค่อยมีปลาหรือปะการังให้ชมเท่าไหร่

ชายหาดทางฝั่งตะวันออกเป็นแนวหินสวยงาม มีโรงแรมที่พักน้อยกว่าทางตอนใต้เฉียงตะวันตกของเกาะซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงที่พลุกพล่านมากกว่า

มี

บ้านเรือนอยู่ประปราย สวย ๆ ทั้งนั้น น่าอิจฉาคนอยู่แถวนี้จัง

บ้างเป็นแหลมหิน มีหอประภาคารอำนวยความสะดวกแก่นักเดินเรือ

บางช่วงมีกำแพงหินเลียบชายฝั่งไว้ให้เดินเล่นชมวิวทะเลใส

มีแอ่งน้ำใสใต้แนวหินสีมรกตสวย เหมือนสระว่ายน้ำธรรมชาติ

>

บางทีหินก็เป็นโพรงคล้ายถ้ำ ขนาดใหญ่ให้เรือหันหัวเข้าชมได้เลย

นักท่องเที่ยวสาวถือกล้องถ่ายรูป เก็บภาพประทับใจ

ผ่านท่าเทียบเรือ Porto Cristo เรือสวย ๆ จอดกันเพียบ Porto Cristo เป็นเมืองชายทะเลที่คึกคัก ร้านอาหาร ร้านขายของ โรงแรมเต็มไปหมด ผู้คนก็เดินกันขวักไขว่

ผาหินบางแห่งเป็นที่นิยมของผู้ชอบปีนผา

ขอบหินโค้งสวย แต่ปีนได้ไม่ง่าย ต้องมีฝีมือจริง ๆ ถึงจะทำได้อย่างนี้ แต่ถ้าลื่นหล่นก็ไม่ต้องกลัว แค่ตกน้ำเปียกปอนเท่านั้นเอง

5 วันที่ได้พักผ่อนอยู่บนเกาะ สบาย ๆ หิวกิน มีอาหารอร่อย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหารทะเลหลากหลาย อย่างปลาหมึกกล้วยย่างจานนี้

หรืออาหารท้องถิ่นอย่างไส้กรอก บางอันก็ใส่เลือดด้วยอร่อยไปอีกแบบ

ตามด้วยเครื่องดื่ม เมาบ้าง ไม่เมาบ้าง แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว เสียดายที่ต้องกลับ ไม่อยากจากมาเลยมายอร์ก้า

Madrid, Spain (2)

2011-09-27T21:09:00.002-04:00

รุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์เราไปไปเที่ยวตลาดนัด (El Rastro flea market) แต่คนเยอะมาก ๆ เดินชนกันขวักไขว่ ขายข้าวของสารพัด เห็นพัดสวย ๆ แต่เราไม่ซื้ออะไรเลย

แวะไปเที่ยวอีกตลาดหนึ่งชื่อตลาดซานมิเกล (Mercado de San Miguel) ที่นี่เป็นศูนย์รวมอาหารนา ๆ ชนิด และเป็นที่นิยมของคนทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นนักท่องเที่ยวหรือคนท้องถิ่น รูปปลาซาดีนกับมะกอก หลากชนิด

หอยนางรมสด ๆ ตัวเล็ก ๆ รสหวาน

มีเครื่องดื่มตรึมด้วย อย่าง มาร์ตินี่หลากรส แต่คนแน่นมากเลยล่ะ คอยไม่ไหว ไม่มีที่จะยืนกินอีกต่างหาก ไปหาอะไรกินที่อื่นดีกว่า

ที่แมดริด จะไปทางไหนก็มีแต่ร้านอาหาร ร้านเล็ก ร้านใหญ่ เต็มไปหมด ส่วนใหญ่เขาออกมาดื่มกัน แกล้มด้วยอาหารที่เรียกว่า Tapas เป็นอาหารจานเล็กจานน้อย ดื่มไปกินไปคุยไป สนุกดี

วันนี้เราทานอาหารเช้ามื้อใหญ่ กลางวันเลยทานเบา ๆ ร้านนี้มีให้สั่งTapas รวมมิตรเวย เลยสั่งมาลอง มี 8 อย่าง ที่ชอบที่สุดคือพริกหยวกยัดไส้ปลาไหลสเปน (angulas or spanish baby eels) อร่อยดี

กินอิ่มแล้ว ไปนั่งรถบัสชมเมืองกัน ค่ารถคนละ 10 ยูโรต่อวัน นั่งได้หลายสายตลอดวัน เรานั่งแค่สองสายก็เบื่อแล้ว ได้ภาพตึกรามบ้านช่องสวย ๆ ตามรายทางมาฝาก

บางตึกเป็นที่ทำงานของรัฐ

ตึกนี้เป็นโบสถ์ ไม่ได้จำชื่อ เลือกเอาที่สวย ๆ มาลงนะ

ลวดลายประดับงาม ๆ ตามตัวตึก

อาคารที่พักก็มี สถาปัตยกรรมที่เมดริดมีหลายยุค ผสมผสานกันไป

มุมถนนก็สวย ถนนเป็นทางสามแยก เข้าก็สร้างตึกให้เข้ามุมถนนสวยงาม

Christopher Columbus statue กลางวงเวียนใหญ่

ผ่านวงเวียน Peurta de Alcala ประดับด้วยดอกไม้หลากสี

ที่ทำการ Palace of telecommunication แปลเป็นไทยว่าอะไรดี กระทรวงการสื่อสารมั้ง

มุมนี้จาก Plaza del sol เป็นรูปปั้นอยู่บนยอดตึก เท่ซะไม่มี

อันนี้ที่ถนน Gran Via ถนนสายหลักสายหนึ่งของเมือง

มีตึกสวย ๆ ให้ชมเยอะเลย

นี่ก็อีก

นั่งรถจนเบื่อก็เลิก บ่ายคล้อยด้วยชักหิวเลยแวะร้านอาหารทะเล สั่งหอยนางรมสดกับปลาหมึกน้อยทอดกรอบ ปลาหมึกตัวเท่านิ้วก้อยทอดทั้งตัวอร่อยดี กินแกล้ม Sangria อีกเช่นเคย เรียกว่าดื่มกัน อย่างน้อย 3 ครั้งต่อวันเลย

เพราะติดในเจ้า Iberian ham เย็นนั้นเลยไปซุปเปอร์มาร์เก็ต ซื้อมากินเป็นของว่างยามบ่ายที่โรงแรม แขวนเต็มผนัง อย่างนี้

เย็นนั้นเราไปดูรำประจำชาติของสเปนที่เรียกว่า ฟลาเม็งโก้ (Flamenco) เป็นดินเนอร์แอนด์โชว์ ให้ทางโรงแรมจองที่ให้

กับข้าวก็สั่งตามเมนู เป็นเซ็ต ๆ ไป มีไวน์ให้ขวดหนึ่ง ดื่มสองคนหมดเลย

โชว์ก็น่าดู มีนักเต้นหลายคนสลับกันแต้น เป็นคู่มั่ง เดี่ยวมั่ง เป็นกลุ่มมั่ง

แล้วก็ร้องเพลงกันสด ๆ ควบกีตาร์และกลอง

นักเต้นแต่ละคนก็มีฝีมือ แต่งตัวกันสวยงาม แต่ละรอบเขาก็จะเปลี่ยนชุดกันด้วย

ผู้ชายก็มี คนนี้เต้นดีมาก

วันรุ่งขึ้นต้องเดินทางไปเกาะมายอร์ก้า (Mallorca หรือ Majorca) แต่พอมีเวลา ก็เลยไปเดินชมเมืองอีก ผ่านไปตลาด San Miguel วันจันทร์คนไม่เยอะเลย เลยได้สั่ง Iberian Ham กิน เขาหั่นให้เป็นชิ้นบาง ๆ

ออกมาเป็นแบบนี้ แกล้ม Sangria อีกเช่นเคย

เดินไปเดินมา ขึ้นสะพานพอได้เห็นเมืองเมดริดในมุมสูงมั่ง ตึกรามบ้านช่องแน่นเอี้ยดไม่มีที่ว่างเลยดูสิ

เกือบได้เวลาเดินทางไปสนามบินแล้ว ตบท้ายด้วยการไปร้านช็อกโกแล็ต สั่งขนมแป้งทอดเรียกว่า Churros ซึ่งรสชาติเหมือนปาท่องโก๋บ้านเราอย่างไรอย่างนั้น จิ้มกับซ้อสช็อกโกแลต 4 แบบ สีขาวไปเข้ม และรสหวานไปขม กับช็อกโกแลตปั่นอร่อยชื่นใจ

เดี๋ยวมาเล่าต่อตอนไป Mallorca ค่ะ

Madrid, Spain (1)

2011-09-25T20:56:00.014-04:00

คุณสามีต้องไปทำงานยุโรปนาน 1 เดือน แต่สามารถลาพักผ่อนได้ 1 อาทิตย์ระหว่างนั้น ก็เลยถือโอกาสไปเที่ยวซะเลย เราเลือกประเทศสเปนเป็นสถานที่นัดพบ โดยเจอกันที่เมืองเมดริดก่อนแล้วค่อยบินไปเกาะมายอร์ก้า

เครื่องลง 11 โมงกว่า ๆ ถึงโรงแรมประมาณเทียงเศษ ๆ ยังไม่ถึงเวลาเช็กอินเลย ต้องไปเดินเล่นก่อน วันเสาร์-อาทิตย์ในเมืองคนแน่นมาก ทั้งนั่งท่องเที่ยวต่างชาติหรือคนสเปนเอง แออัดยัดเยียดเต็มเมืองเลย

ไปเดินชม Plaza Mayor ซึ่งเป็นที่ทำการเทศบาล ตึกสีแดงล้อมรอบลานกว้าง มีร้านอาหารรอบ ๆ ด้วย

สั่ง Sangria ซึ่งเป็นเครื่องดิ่มประจำชาติสเปนมาเหยือกหนึ่ง เป็นไวน์แดงผสมผลไม้ เทียบเวลาโตรอนโตแล้วก็ประมาณ 7 โมงเช้า ฮ่า ๆ เริ่มต้นวันก็เมาซะแล้ว

แกล้มด้วยอาหารสำคัญของสเปนอีกอย่างหนึ่งคือแฮม อันนี้เป็นแฮมที่ถือว่าดีที่สุดและแพงที่สุดเรียกว่า Jamon Iberico หรือ Iberian ham ทำจาก Black Iberian pig

เราพักที่เมดริด 2 คืน จองโรงแรมผ่าน Expedia นั่งอ่านรีวิวของ Tripadvisor ตั้งหลายวันกว่าจะตัดสินในเลือกโรงแรมเล็ก ๆ ชื่อ Suite 33 ปรากฏว่าเขาให้ห้องที่กว้างที่สุดในชั้นให้ มีครัวและที่นั่งเล่นแยกต่างหากด้วย

ให้แน่ใจว่ามาถึงยุโรป ก็ต้องเห็นเจ้านี่ Bidet ซึ่งเป็นที่ทำความสะอาดส่วนนั้นของร่างกายหลังจากทำธุระในห้องน้ำเสร็จแล้ว บ้านคนไทยสมัยใหม่ควรมีเจ้านี่ติดตั้งไว้ในห้องน้ำเพราะเราชอบทำความสะอาดด้วยน้ำ ไม่ใช่ด้วยทิชชู่เหมือนฝรั่งหลาย ๆ ชาติ

อาบน้ำอาบท่าเสร็จเราไปเดินเล่นต่อ

มาถึงเมดริดแล้วก็ต้องไปเที่ยวพระบรมมหาราชวัง (The Palacio Real de Madrid)

ด้านในรั้ว

เป็นสถานที่ ๆ ใช้ในงานสำคัญเท่านั้น กษัตริย์แห่งสเปนมิได้ทรงประทับอยู่ที่นี่

บางส่วนเปิดให้คนทั่วไปเข้าชมได้โดยเสียค่าผ่านประตู 10 ยูโร

มีห้องทั้งหมด 2800 ห้อง เป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป

ด้าน Plaza de Oriente มีรูปปั้น

ตรงกันข้ามเป็นโบสถ์ CATEDRAL DE LA ALMUDENA

มีคนเล่นไวโอลินเพราะ ๆ

คนฟังนั่งตามขั้นบันไดเยอะแยะเลย

CATEDRAL DE LA ALMUDENA ด้านที่หันหน้าสู่พระราชวัง

ผ่านตึกรามบ้านช่องสวย ๆ

ตึกเก่าแต่ยังอยู่ในสภาพดี เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของยุโรป

อาหารเย็นวันนั้น เราแวะร้านอาหารแล้วสั่งอาหารแบบ Tapas ซึ่งเป็นอาหารจานเล็ก สั่งมาหลายจาน จานที่ 1 เป็นปลาหมึกยักษ์ย่าง (ขาเอาไปตุ๋นให้นุ่มก่อนย่าง) ราดน้ำมันมะกอก โรยด้วยปาปริก้า

ไส้กรอกสเปน Chorizo หั่นบาง

กับปลาหมึกย่างอร่อยมาก แกล้ม Sangria อร่อยอิ่มแต้

My food photos

2011-09-10T19:25:00.034-04:00

รวมภาพอาหารที่เคยถ่ายไว้ สวยมั่ง ไม่สวยมั่ง

These are photographs of food that I made at home. Some of them turn out all right, both taste and presentation :)

แฮมอิตาเลี่ยนห่อลูกเดื่อ (prosciutto wrapped figs)

ผักฮ่องเต้ราดเห็ดหอมตุ๋น (Braised Chinese mushroom and Shianghai Bok Choi)

แกงเลียง (Thai vegetable soup)

แกงจืดสาหร่ายกับลูกชิ้นปลาหมึก (Seaweed and cuttle fish balls soup)

สลัดอกเป็ดย่าง (Grilled duck breast salad)

สลัดปลาหมึกย่าง (Grilled squid salad)

สลัดมะเขือเทศกับชีส (Tomato And Bocconcini Salad With Basil And Balsamic)

ข้าวเกรียบกับน้ำจิ้มถั่ว (Shrimp chips with peanut sauce)

กุ้งจิ้มซ้อส(Shrimp with sauce)

หอยเชลล์ผัดฉ่า (Spicy Scallops)

เพ็นเน่ผัดหอยลาย (Penne with spicy clam)

คั่วกลิ้งกื๋นไก่ (Spicy chicken giblets)

ผัดเผ็ดหมูป่า (Spicy wild boar)

ข้าวผัดสับปะรด (Pineapple fried rice)

ผัดเผ็ดปลาหมึก (Spicy squid)

ผัดกะเพราปลาหมึก (Spicy basil squid)

หมูคำหวาน (Grilled pork with spicy sauce)

ปลาหมึกนึ่งมะนาว (Steamed squid in spicy lime sauce)

ยำไก่งวงยอ (Spicy turkey salami salad)

ส้มตำกับซี่โครงหมูย่าง (Pork ribs and papaya salad)

จิ้นลาบหรือลาบดิบ (Northern Thai spicy beef salad)

ยำเนื้อย่างมะเขือเปราะ (Grilled beef salad)

อมยิ้มไก่(Chicken Lollipop)

ไก่มะนาว (Lemon chicken)

กุ้งมังกรอบวุ้นเส้น (Lobsters and noodle)

กุ้งมังกรย่าง (Grilled lobster tail with spicy sauce)

ส้มโอตำกะปิ (Spicy Pamelo salad)

ยำกุ้งสด (Spicy Shrimp salad)

ยำถั่วพลู (Spicy Shrimp and winged bean salad)

น้ำพริกหนุ่มแคบหมู (Northern Thai spicy chili dip with pork ride)

กุ้งพัน (Shrimp, avocado and mango wrap)

หอยทอด (Fried oysters)

ไส้อั่วลาว (Laos sausage with salad)

กุ้ง มะเขือเทศ และแตงกวา (Shrimp, cucumber and Tomato salad)

ฉู่ฉี่ปลาอินทรีย์ (King fish with curry sauce)

สลัดอิตาเลี่ยน (Buffalo Mozzarella, Prosciutto, Peach, Curly endive or frisée salad)

อบแข้งแกะ (Roasted Lamb shank)

มาการองฝรั่งเศส (French Magaroons)

ชีสเค้กส้มน้อย (Mini orange cheesecake)

Saint Lucia - ตอนที่ 4

2011-04-16T14:33:00.012-04:00

วันรองสุดท้ายก่อนกลับบ้าน ซึ่งเป็นศุกร์ เราลงชื่อไปเดินขึ้นเขาชมวิวใกล้ ๆ รีสอร์ทซึ่ง ใช้เวลาเดินประมาณครึ่งชั่วโมง ไปกลับก็ครึ่งชั่วโมง อากาศร้อน เหงื่อตกซิก ได้ภาพสวย ๆ มาสองสามภาพ อันนี้ก็ภาพตัวเมือง Vieux Fort ที่ติดกับท่าเรือชื่อเดียวกัน

อันนี้เป็นอีกมุมหนึ่งของภาพเกาะ Maria Islands ที่เห็นเมื่อวาน ซ้ายมือเป็นบริเวณของรีสอร์ท ขวามือเป็นส่วนหนึ่งของสนามบิน แต่ถึงริสอร์ทอยู่ใกล้สนามบิน ก็ไม่ได้ยินเสียงเครื่องบินเลยนะ

ตอนบ่ายของวันนั้นเราไปลงเรือชมพระอาทิตย์ตกดิน เรียกว่า Sunset Cruise รถมารับที่ริสอร์บ่ายสาม ลงเรือสี่โมงเย็น ไปถืงท่าเรือมีแม่ไก่พร้อมลูกเจี๊ยบเล็ก ๆ หลายตัว มาต้อนรับ

บังเอิญว่าที่ท่าเรือวันนั้นเรือ Star clippers หนึ่งในเรือใบสำราญขนาดใหญ่ที่ให้บริการแถบทะเล Caribbean และ Mediterranean กำลังเตรียมตัวออกสู่ทะเลกว้างวันนี้ เลยได้ภาพเรือย้อนแสงมาให้ดู

เรือเราแล่นอยู่แถบฝั่งตะวันตกของเกาะ ใกล้ ๆ กับยอดเขา Pitons ซึ่งเกิดจากการไหลของหินลาวาที่ไม่ระเบิดออกจากผิวโลก แค่พอกพูนออกเป็นภูเขาเล็ก ๆ สองลูก เป็นจุดเด่นของเกาะไป

ภาพเรือสำราญใกล้ยอดเขาพิทอง

พนักงานบนเรือเสริฟของว่างและเครื่องดื่มเป็นระยะ ๆ เราก็ดูวิวไป แถวนี้มีรีสอร์ท 4 – 5 ดาวอยู่หลายแห่ง หาดสวย ทรายขาว

อันนี้เป็นรูปเรือใบ Star clippers ตอนกลางใบแล่นลมเต็มที่

ภาพคู่ฮันนิมูนสวีทบนเรือท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับลา ตอนนี้แหละที่พนักงานเขาเปิดแชมเปญให้ฉลองกัน

ภาพพระอาทิตย์ตกดิน ใกล้ ๆ เรือใบ Star clippers คนบนเรือจิบแชมเปญ คู่รักมองตากัน สวีท..

ยอดเขาพิทองหลังอาทิตย์ตกดิน

กลับมาที่ท่าเรืออีกทีก็มืดแล้ว

บ่ายวันรุ่งขึ้นเราก็เดินทางกลับโตรอนโต ได้ความทรงจำดี ๆ ภาพสวย ๆ กลับบ้านมาเป็นที่ระลึก จนกว่าจะได้เดินทางต่อไปจ้า..

Saint Lucia - ตอนที่ 3

2011-04-14T20:24:00.008-04:00

ออกจากสวนพฤษศาสตร์ คนขับพาเราไป Sulfur Springs เพื่อดูภูเขาไฟที่สามารถขับรถเข้าไปดูได้แห่งเดียวในโลก (The world's only drive-in volcano)

พอขับมาถึงใกล้ ๆ ก็ได้กลิ่นกำมะถัน แสบจมูกไปเลย รู้เลยล่ะว่าอยู่ในเขตภูเขาไฟ
เขาว่าแต่ก่อนภูเขาไฟลูกนี้มีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 13 กิโลเมตร แต่ว่ามันยุบตัวลงประมาณสี่หมื่นปีที่แล้ว ตอนนี้เราจึงเห็นมันเป็นเพียงแค่ภูเขาเนินเล็ก ๆ มีควันพุ่งออกมาจากพื้นดิน อย่างนี้

หรือเป็นหลุมโคลนที่กำลังเดือดปุด ๆ จริง ๆ แล้วเขาอนุญาตให้ลงไปอาบโคลนได้ เขาว่าเป็นการดีแก่ผิวหนัง แต่วันนี้โคลนร้อนมาก ขืนลงไปอาบคงได้ผิวใหม่ทั้งตัว

ใกล้ ๆ กัน มีธารน้ำที่มีแหล่งกำเนิดมาจากน้ำพุเล็ก ๆ ที่สามารถใช้ล้างตัวหลังอาบโคลน ในน้ำมีแร่ธาตที่เป็นประโยชน์แก่ผิวพรรณ แต่เราก็ไม่ได้ลงไปอาบน้ำ ดูสีหินสิ ออกเป็นสีน้ำตาลเลย

ออกมาที่เพิงร้านขายของที่ระลึก เจ้านกสองตัวนี้ก็แวะมาชมวิวกะเขาด้วยเหมือนกัน สวีทเชียวนะ เหมือนคู่ฮันนิมูนยังไงยังงั้น

เราได้เพิ่มโปรแกรมดำน้ำตื้นเข้าไปด้วย ออกจากภูเขาไฟ ซึ่งเป็นจุดสุดท้าย คนขับจึงพาเราไปดำน้ำที่ชายหาดระหว่างยอดเขา Piton ซึ่งเป็นเขตของโรงแรม Jalousie Plantation หนึ่งในโรงแรมหรูของเกาะ ได้เห็นปลาหลากสีพอสมควร

มีหอยเม่นเป็นระยะ ๆ

ที่แน่ ๆ พระเอกของงานคือปลาตัวนี้ เรียกว่า Caribbean pipefish มันโชว์ตัวแน่นิ่ง หัวดิ่งน้ำ ให้เราถ่ายรูปสบาย ๆ

มีปลิงทะเลตัวลาย ขนาดใหญ่

หลังดำน้ำแวะบาร์ริมหาดของโรงแรม สั่งเครื่องดื่มคนละแก้ว ราคาหนักพอสมควรเลย เลย แต่ที่นั่งบริเวณหาดของเขาน่านั่งมาก ๆ สงสัยจะขายวิว

จริง ๆ ทัวร์จะจบที่เวลาประมาณ 4 โมงเย็น แต่เราออกจากที่ดำน้ำก็เป็นเวลา 5 โมงเย็นแล้ว คนขับยังพาเราไปดูจุดชมวิวที่หอประภาคารเมือง Vieux Fort ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากรีสอร์ทของเรานัก แต่ต้องขึ้นเขาไปใช้เวลาประมาณ 15 นาที เห็นวิวเมือง Vieux Fort มุมสูงแบบนี้

รูปนี้เป็นรูปเกาะ Maria Islands จากมุมสูง เกาะนี้เห็นได้ชัดเจนจากรีสอร์ทที่เราพัก หรือจากระเบียงห้องของเรา

รูปนี้เป็นรูปคนขับกับน้ำเต้าต้น (Calabash ) ต้นไม้ประจำชาติของเซ้นท์ลูเชีย เห็นมีขึ้นอยู่ทั่วไป เขาเอาเปลือกขอแข็งของน้ำเต้ามาทำเป็นภาชนะต่าง ๆ

กลับมาถึงโรงแรมหกโมงกว่า ๆ ทิปคนขับไปเล็กน้อย

Saint Lucia - ตอนที่ 2

2011-04-11T21:58:00.023-04:00

วันนี้เราจะไปเที่ยวรอบเกาะกัน โดยซื้อทัวร์ที่เรียกว่า Private Island tour นั่นคือ จะมีรถยนต์พร้อมคนขับ พาเราไปเที่ยวรอบเกาะ รถมารับเวลา 8 โมงเช้า กำหนดกลับรีสอร์ท 4 โมงเย็น เขาจะมีโปรแกรมไว้ว่าจะแวะที่ไหนมั่ง คนขับจะบรรยายให้ฟังว่าที่ไหนเป็นอย่างไร แต่เพราะเป็นโปรแกรมส่วนตัว เราชอบที่ไหนจะอยู่นานก็ได้ หรือจะเพิ่มเติมโปรแกรมได้ตามชอบใจ ค่าทัวร์คนละ 120 เหรียญอเมริกัน สองคนกับสามีก็ 240 เหรียญ เกาะเซ้นท์ลูเชีย เป็นเกาะเล็ก ๆ มีพื้นที่แค่ 620 ตารางกิโลเมตร จากรีสอร์ทซึ่งอยู่ตอนใต้ของเกาะเราขับเลียบชายฝั่งตะวันออกขึ้นเหนือไปเรื่อย ๆ แล้ววนกลับมา ตามรายทาง เราแวะชมหมู่บ้านชาวประมง ( Fishing Village) บ้านเรือนส่วนใหญ่อยู่ตามไหล่เขา มีสีสันสวยงาม ต่ำลงมาก็ติดทะเล

เห็นชาวประมงกำลังขนปลาขึ้นฝั่ง ในเรือลำเล็ก ๆ สีสันฉูดฉาด เลยได้ไปแอบดูเล็กน้อย

ปลาที่เขาจับได้วันนี้เป็น Swordfish หรือปลาฉนาก ตัวไม่ใหญ่นัก ขนกันหลายกะบะเลยทีเดียว

ก่อนเข้าเมือง Castries คนขับหยุดให้เราถ่ายรูปผารูปรองเท้าผู้หญิง ที่เป็นสถานที่ถ่ายทำหนังเรื่อง Pirates of the Caribbean

เราแวะเดินเที่ยวที่ตัวเมือง Castries ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเกาะ เดินเที่ยวชมตลาดขายของที่ระลึก ที่มีของขายมากมาย แต่ก็ไม่ได้ซื้ออะไรติดมือมา

แวะเที่ยวตลาดขายของกิน กับข้าวดูเหมือน ๆ กันทุกเจ้าเลย สังเกตว่าอาหารจานผักของเขาคือ เผือกกับ Plantain ซึ่งคล้าย ๆ กล้วยตานีบ้านเรา

ไปเดินตลาดสดเห็นเขาขายชมพู่ด้วย แต่ไม่ได้ซื้อ ไม่รู้สึกอยากกิน ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ที่ท่าน้ำเมือง Castries มีเรือสำราญมาแวะตลอด วันนี้เป็นวันพุธ จะเป็นวันที่มีเรือสำราญมาจอดน้อยที่สุด เราถึงเลือกเที่ยววันนี้ เพื่อหลบคนเยอะ ๆ ไง

ตกเที่ยง เราแวะที่ Marrigot Bay เพื่อทานอาหารกลางวัน กินข้าวแกล้่ม วิวสวย ที่นี่เป็นสถานที่ถ่ายทำหนังเรื่อง Doctor Dolittle สมัยปี 1967

อาหารรวมอยู่ในทัวร์แล้ว เขาให้ปลาย่าง กินกับมันฝรั่ง และสลัด พร้อมน้ำส้มแก้วหนึ่ง ง่าย ๆ แต่อร่อยนะ

ข้างร้านอาหารมีต้นมะม่วงกำลังออกลูกอร่าม เห็นแล้วอยากกินมะม่วงจิ้มน้ำพริกน้ำอ้อยแบบเชียงใหม่ น้ำลายไหลเลย

ขับรถผ่านสวนกล้วยเป็นระยะ ๆ กล้วยเป็นสินค้าเกษตรส่งออกที่สำคัญของเกาะ โดยตลาดหลักเป็นประเทศอังกฤษ

ผ่านหมู่บ้านชาวประมงอีกสองสามแห่ง แล้วก็วนมาถึงยอดเขาเลื่องชื่อของเกาะที่เรียกว่า ยอดเขาพิทอง (Piton Peaks หรือ the Pitons) ยอดเขานี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของเซ้นท์ลูเชีย และเนื่องจากมันมีสองยอด (Petit Piton and Gros Piton) สูงเสียดฟ้า เลยเรียกกันว่าเป็นหน้าอกของแคริบเบี้ยน

พักชมวิวกันพอหอมปากหอมคอ เราก็เดินทางต่อไปยังสวนพฤษศาสตร์ประจำเกาะ ซึ่งค่าเข้าชมรวมไปแล้วในแพ็กเก็จทัวร์ของเรา ที่นี่มีพืชเมืองร้อนพอสมควร ที่เห็นเยอะหน่อยก็กล้วยก้ามปู (Crab Claw) มีทั้งสีเหลือง สีส้ม และสีเหลืองกับแดงผสมกันแบบนี้

อันนี้เรียกว่ากล้วยก้ามล็อบสเตอร์ (Lobster Claw) สีแดงสวยเชียว ที่บ้านเราปรกติจะเป็นกล้วยก้ามกุ้ง กับกล้วยก้ามกั้ง (ก้ามกุ้งช่อตั้ง ก้ามกั้งช่อห้อย) เป็นพืชตระกูลเดียวกัน แต่ขนาดเล็กกว่า

อันนี้ของจริงสวยมาก เรียกว่าดอกกาหลา ชื่อภาษาอังกฤษเรียกว่า Torch Lily

รูปนี้เป็นโกโก้ ที่ใช้ทำช็อกโกแล็ต

เรามีไกด์พาชมสวนด้วย ไม่มีเงินเดือนเราต้องทิปเขา ถึงได้รู้ว่ามีรังนกฮัมมิ่งเบริ์ดที่มีลูกนกสองต้วอยู่ ได้เลยภาพเก็บไว้ น่ารักมาก ๆ ตัวกระจิ๊ดเดียว

อันนี้เป็นรูปกล้วยประดับ หัวปลีสีม่วงอ่อนต่างกับหัวปลีของกล้วยทั่วไปซึ่งจะมีสีคล้ำกว่า สังเกตว่าเจ้าตุ๊กแกตัวเขียว มาเกาะเป็นตัวประกอบให้ถ่ายด้วยนา

พอแล้วรูปดอกไม้เดี๋ยวจะเบื่อเสียก่อน สุดท้ายของสวน เราจะเดินไปถึงน้ำตกเพชร Daimond Falls ที่เรียกแบบนี้เพราะถิ่นนี้เป็นถิ่นภูเขาไฟ แร่ธาตุในดิน ในหิน ในภูเขามีมากมาย เมื่อลำธารไหลผ่านได้พาเอาแร่ธาตุเหล่านั้นมาด้วย ทำให้สีน้ำมีหลายเฉดเปลี่ยนไปตามประเภทของแธ่ธาตุที่ปนมา จึงเรียกว่าน้ำตกเพชร เพราะส่งประกายหลากสีเมื่อต้องแสงตะวัน

Saint Lucia - ตอนที่ 1

2011-04-10T22:34:00.014-04:00

Saint Lucia เป็นเกาะเล็ก ๆ ตั้งอยู่ในแถบทะเลแคริบเบี้ยน เคยเป็นอาณานิคมของทั้งอังกฤษและฝรั่งเศส ภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับที่ราบชายฝั่งทะเล ปีนี้เราหนีหนาวไปพักผ่อนที่นี่แหละ

เราซื้อทัวร์ของแอร์แคนาดา เป็นแบบ All inclusive นั่นคือรวมตั๋วเครื่องบิน ที่พักและอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งสิ้นเป็นเวลา 7 วัน 7 คืน เนื่องจากเกาะอยู่ไกล ตั้งอยู่ใต้สุดของหมู่เกาะแคริบเบี้ยนจึงใช้เวลาบินจากโตรอนโตประมาณ 5 ชั่วโมงครึ่ง

ที่พักของเราชื่อ Coconut bay beach resort เป็นรีสอร์ทขนาดใหญ่ ตัวตึกที่พักแบ่งเป็นสองปีก เป็นที่พักของคนที่มีลูกเด็กเล็กแดงปีกหนึ่ง และเฉพาะผู้ใหญ่ที่ต้องการความสงบอีกปีกหนึ่ง

เนื่องจากรีสอร์ทตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออก ตอนเช้าจะเห็นพระอาทิตย์ขึ้นจากทะเลสวย ๆ ทุกวัน ที่นี่ตะวันขึ้นประมาณ 6 โมงสิบห้า ถ้าตื่นสายไปกว่านั้นก็อด ดูกัน

ทิศตะวันออกของเกาะเป็นมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเป็นทะเลเปิด คลื่นลมจะแรงกว่าทางฝั่งตะวันตกซึ่งติดกับทะเลแคริบเบี้ยน ผู้คนจึงนิยม Kite surfing เป็นอย่างยิ่ง

ทุกวันจะเห็นคนขี่ม้าเล่นตามชายหาด ม้าสวย ๆ หลายตัวเลย น่าอิจฉาชีวิตคนที่นี่จัง

รีสอร์ทเต็มไปด้วยต้นมะเพร้าวลู่ลม มีแปลญวนผูกไว้เป็นระยะ ๆ ใครใคร่นอน รับลมก็นอน ใครใคร่เดินออกกำลังก็เดินไป

เพราะมีบริเวณกว้าง รีสอร์ทจึงมีสวนสวย มีดอกลั่นทมสีแดงสดบานสะพรั่งตัดกับฟ้าใสน่าดูชม

นอกจากนั้นยังมีนกชนิดต่าง ๆ มากมาย อย่างนกฮัมมิ่งเบิร์ดสีดำ หัวเขียวตัวเล็ก ๆ จับกิ่งไม้หลับแสงตะวันอันแรงกล้า

อีกทั้งนกเขาขันคู จับกิ่งลั่นทมหลายคู่อยู่

นกสีเหลืองดำตัวนี้เรียกว่า Bananaquit ตัวเล็ก ๆ แต่ไม่พลาดสายตาเรา

ทริปนี้ วัน ๆ เราไม่ทำอะไรมาก ตื่นเช้ามาดูพระอาทิตย์ขึ้น (ถ้าตื่นทัน) ลงไปกินข้าวเช้า แล้วไปนอนเล่นข้างสระน้ำ ว่ายน้ำมั่ง

หรือไม่ก็ไม่เดินเล่นตามหาด เล่นน้ำทะเลตามชอบใจ

จากนั้นก็ไปหาข้าวกลางวันกิน ระหว่างมื้อมีอาหารว่างและเครื่องดื่มทุกชนิดบริการตลอด ตกเย็นก็มีอาหารให้เมนูเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ

บางวันก็จัดพิเศษเรียกว่า Theme Night เท่าที่เห็นก็มี Western Night แต่งแบบคาวบอย

Caribbean Night จัดอาหารแบบชาวเกาะ แต่งกายแบบชาวเกาะ หรือ Pirate Night ก็แต่งเป็นโจรสลัด เป็นต้น

อาหารก็คิดว่าดีใช้ได้ ห้องอาหารหลักเป็นแบบบุฟเฟต์ มีให้เลือกทานหลากหลาย จัดแต่งสวยงาม

มี Meat station บริการแล่เนื้อ ที่เปลี่ยนประเภทไปเรื่อย ๆ

ของหวานและขนมนา ๆ ชนิด

มีร้านอาหารอิตาเลี่ยนและอาหารจีนที่ต้องจองล่วงหน้า อาหารอิตาเลี่ยนพอใช้ได้ แต่อาหารจีนไม่ค่อยดีเท่าไหร่

กลางคืนมีดนตรี เปลี่ยนวงเปลี่ยนสไตล์ให้ต่างกัน มีเปียโนบาร์ หรือดิสโก้ไนท์ด้วย รูปนี้เป็นที่นั่งที่บาร์นะ ไม่ใช่ที่นอน สำหรับคนที่ชอบนอนฟังเพลงสบาย ๆ ดื่มไปด้วย

เดี๋ยวจะมาเล่าต่อ ตอนไปเที่ยวรอบเกาะ

Sedona – Red rock country IV

2010-12-11T16:34:00.016-05:00

Scenic Drive - last day

วันนี้ต้องจากซีโดน่าแล้ว แต่เราจะแวะจุดชมวิวรอบเมืองก่อนขับรถเข้าเมือง Phoenix จุดแรกที่เราแวะคือ เขาใกล้สนามบินเรียกว่า Airport Mesa ที่นี่เราจะเห็นวิวเมืองซีโดน่าชัดเจน

เริ่มด้วย Capitol Butte และ Coffee pot rock เป็นฉากหลัง อันสวยงาม

ผาหม้อกาแฟ หรือ Coffee pot rock ใกล้ ๆ หน่อย เห็นพวยกามั้ย

หินปล่องไฟ หรือ Chimney Rock ตั้งตระหง่าน

อันนี้เป็นฐานของหินปล่องไฟ เป็นหลืบชั้น สวยดีนะ

ส่วนหนึ่งของเทือกเขานี้ ไม่รู้มีชื่อหรือเปล่า ถ้ามีเราก็ไม่รู้แหละ

แวะที่จุดชมวิวแห่งหนึ่ง วิวไม่ค่อยสวย แต่นกน้อยตัวนี้ เกาะกระจกชมวิวอยู่เดียวดาย

อันนี้เป็น Cathedral Rock จากจุดชมวิวที่เรียกว่า Back O’ Beyond

อันนี้เป็นโบสถ์ท่ามกลางหินผาเรียกว่า The Chapel of the Holy Cross

มีหินที่เรียกว่า Madonna and praying nuns อยู่ใกล้ ๆ เดากันเอาเองนะว่าอันไหนเป็น Madonna และอันไหนเป็น praying nuns

อันนี้เรียกว่า Courthouse Butte คงเหมือนศาลทั่วไปของประเทศอเมริกา

สุดท้ายก่อนออกจากเมืองซีโดน่า หลังจากนี้ต้องขับรถยาวเลย ไปชมเขาที่เรียกว่า Bell Rock แน่นอนสิ เหมือนระฆังคว่ำ แต่ตีไม่ดัง

สิ่งที่ดีอย่างหนึ่งสำหรับการมาพักผ่อนในประเทศอเมริกาคือได้ช้อปปิ้งและเสียภาษีน้อยกว่าที่แคนาดา เราได้แวะช้อปปิ้งที่ Outlet mall ก่อนเข้าเมือง ซื้อของสองสามชิ้นพอเป็นกะษัย

ที่ Phoenix เราพักโรงแรมใกล้ ๆ สนามบิน เพราะต้องบินกลับบ้านแต่เช้าตรู่ เลยจอง Marriott Courtyard ไว้ ได้อัพเกรดเป็นห้องชุด 1 ห้องนอนด้วยเพราะมีบัตรสมาชิก บ่ายวันนั้นมีเวลาเยอะมาก เลยได้ใช้ห้องออกกำลังกายซะชั่วโมงหนึ่ง ได้นั่งทานอาหารเย็นที่ข้างเตาผิงริมสระ ท่ามกลางพระจันทร์สลัว ๆ ได้บรรยากาศดีนะ จบทริปนี้แต่เพียงเท่านี้แหละจ้า

Sedona – Red rock country III

2010-11-26T21:31:00.023-05:00

West Fork Trail

วันนี้เราจะไปเดินป่าอีกเส้นทางหนึ่ง ชื่อ West Fork Trail มันจะต่างจากเมื่อวานตรงที่เมื่อวานไปเดินเขา แต่วันนี้จะไปเดินเลียบลำธาร Oak Creek ภายในหุบเหว West Fork Canyon

ระยะทางก็พอ ๆ กัน คือประมาณ 3 ไมล์ ไปกลับก็ 6 ไมล์ หินแถวเหวนี้เป็นหินสีเทาที่เรียกว่า Coconino Sandstone ไม่ออกแดงเหมือนภูเขาเมื่อวาน

ลวดลายหินสีแดงสวยแปลกตาที่จุดเริ่มต้นของเส้นทางเดิน

เพราะเส้นทางนี้เลียบลำธาร เราก็ต้องเดินข้ามไปข้ามมารวม 12 ครั้งแน่ะ ถ้ามาหน้าน้ำหลากคงต้องว่ายน้ำไปด้วย รูปนี้เป็นรูปของเงาน้ำในลำธารตื้น ๆ

น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน ถ้าน้ำทั้งลำธารไหลผ่าน มันหรือจะไม่ถูกเซาะแบบนี้

ต้นสน Ponderosa Pine เป็นต้นไม้หลักในถิ่นนี้ สีของลำต้นจะดำ ๆ เมื่อมันยังเล็ก แต่ถ้าอายุมากขึ้นเรื่อย ๆ จะออกเป็นสีส้มแดงสวยมาก

พื้นที่บางส่วนร่มคลึ้มด้วยร่มเงาต้นไม้ มีต้นเมเปิ้ลเพิ่งเปลี่ยนสีผลัดใบสวยมาก ว่ากันว่าเป็นเส้นทางเดินป่าที่โรแมนติกที่สุดในซีโดน่าเลยที่เดียว ต้นเมเปิ้ลมีทั้งต้นเล็ก ๆ แบบนี้

หรือต้นที่โตแล้วอย่างนี้ แต่ใบก็ยังสวยงามเทียมกัน

สงสัยเมื่อคืนหิมะคงตกเพราะบางจุดจะเห็นเม็ดหิมะสีขาว ปกคลุมพื้นที่ประปราย นักท่องเที่ยวบางคนไม่รู้ว่ามันคืออะไร เห็นสาวไทยอย่างเรากำลังถ่ายรูปอยู่ ก็ถาม เลยได้คำตอบที่ถูกใจ

ต้นวัชพืชใบเดียวต้นนี้ ก็ไม่น้อยหน้า นำเสนอตัวเองได้ดี ไม่รอดพ้นสายตาอันคมเฉียบของเราไปได้

ทางเดินนี้เป็นทางเดินที่ง่ายที่สุดเพราะไม่ต้องปืนเขา จึงเป็นที่นิยม พ่อแม่พาลูกเล็ก ๆ มาเดินเต็มไปหมด คนแก่ ๆ ก็มาเดินเส้นทางนี้ เขาว่าถ้าเป็นหน้าร้อนคนจะเยอะมาก ๆ เดินกันแน่นทางเดินเลยทีเดียว

พื้นที่บางส่วนเป็นที่โล่งระหว่างหุบเหว เห็นหินเหวสีเทาสูงเสียดฟ้า บางส่วนของหน้าเหวเป็นรอยหยักคล้ายหลืบถ้ำ และไม่ว่าหินจะแข็งขนาดไหน ต้นไม้ก็ยังหาทางหยั่งรากฝังลึก เติบโตออกมาจนได้

วันนี้ฟ้าใสเช่นเคย เขาว่าอริโซน่ามีวันแดดออกโดยเฉลี่ยแต่ละปีมากกว่า ฟลอริด้าหรือฮาวายซะอีก

เดินไปถ่ายรูปไป ระยะทางไปกลับ 6 ไมล์ ใช้เวลาเกิน 3 ชั่วโมงแน่ะ แต่ก็คุ้ม เพราะที่โตรอนโตไม่มีทางเดินสวย ๆ แบบนี้ให้เดิน

จบวันโดยการพักผ่อนอยู่ที่ ๆ พัก ทานอาหารว่าง อ่านหนังสือไปตามเรื่อง มีตอนต่อไป..

Sedona – Red rock country II

2010-11-23T22:20:00.021-05:00

Huckaby Trail

ตื่นขึ้นมาก็ไปทานอาหารเช้าที่ห้องกินข้าว ที่นี่มีชา กาแฟ น้ำผลไม้เตรียมไว้ให้เราเลือกดื่มได้ตามชอบใจ มีโยเกิร์ตและกะโนล่าให้ด้วย แต่เขาจะเสริฟผลไม้ก่อน

ตามด้วยอาหารเช้า ที่จะเปลื่ยนไป ไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน

วันที่สองของการพักผ่อนที่ซีโดน่า เราจะไปเดินป่ากัน เส้นทางที่เราเลือกเดินในวันนี้ชื่อ Huckaby Trail เป็นเส้นทางใหม่สุด เพราะทางเดินอยู่ระหว่างสันเขาจะทำให้เห็นวิวเมืองซีโดน่าอยู่เบื้องล่างด้วย

อากาศบนเขาเย็นได้ใจ เช้าวันนั้นอุณหภูมิประมาณ 10 องศาได้ จุดเริ่มต้นเป็นที่จอดรถ มองเห็นหินถุงมือซึ่งเป็นจุดกำเนิดชื่อสันเขา Mitten Ridge เป็นสีแดงอยู่กลางฟ้าใส

ตามทางเดินมีลูกไม้ป่าสีแดงอวดโฉมอยู่ต้นหนึ่ง ไม่ค่อยได้เห็นพืชผลในเมืองนี้เท่าใดนัก เลยชักรูปเก็บไว้เป็นทีระลึกเสียหน่อย

ทางเดินเป็นดินแดงเป็นดินปนหิน คิด ๆ ไป ก็คล้ายกับจังหวัดทางภาคใต้บ้านเรา ที่เป็นเขาลูกรังปลูกยางพารากัน

วิวตามทางเดินสวยมาก เห็นภูเขาสีแดงเป็นระยะ ๆ เช่น Munds Mountain อยู่เบื้องหลัง

และหินเรือไอน้ำ (Steamboat Rock) อยู่เหนือเมือง ซีโดน่า อยู่อีกฝั่ง

พืชพรรณแถวนี้ส่วนใหญ่จะเป็นกระบองเพ็ชรแพรหนาม (Prickly Pear Cactus) ต้นอะกาเว่ (Agave)

บางต้นมีออกดอกยอดสูงเสียดฟ้า แต่ฤดูนี้เป็นฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ดอกมันจึงแห้งตายโด่เด่

เราจะเดินอ้อมเขาลูกนี้ ซึ่งมีหินหัวแม่โป้งยักษ์ (Giant’s thumb rock)
อยู่ตรงยอด

พ้นทางเดินตัดสันเขาดินแดง ปีนสูงไปเรื่อย ๆ เราจะผ่านเหวลำธาร Oak Creek เป็นผาหินสูงแข็งแรง

จากนั้นทางเดินจะเริ่มลดระดับลง ไปสู่ลำธาร Oak Creek ที่พืชพรรณเล็ก ๆ เริ่มเปลี่ยนสี

แล้วเราก็เดินเลียบลำธารไปสิ้นสุดที่สะพาน Midgely Bridge จากนั้นเราก็เดินย้อนกลับมาที่จอดรถ รวมเป็นระยะทางไปกลับประมาณ 6 ไมล์

ขากลับโรงแรมเราแวะที่ตัวเมืองซีโดน่า เพื่อหาอาหารกลางวันกิน วิวที่เมืองสวยดี เห็นหินเรือไอน้ำ (Steamboat Rock) อยู่ใกล้ ๆ

อีกฝั่งก็มองเห็นหินหัวแม่โป้งยักษ์ (Giant’s thumb rock) ที่เราเพิ่งไปเดินมาด้วย

กลับที่พักหาของว่างกิน วันนี้เขาทำแคร็อทเค็กกินกับน้ำชาอุ่น ๆ ชื่นใจ เย็นนั้นก็ฝากท้องกับร้านอาหารอิตาเลี่ยนใกล้ที่พัก ตั้งแต่มาเที่ยวคราวนี้กินอาหาร 3 มื้อหนัก ๆ ทุกวัน น้ำหนักขึ้นเป็นกองเลย ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ไปเดินป่าอีกแล้ว ได้ออกกำลังกายไปด้วย คงไม่เป็นน่า คอยอ่านตอนต่อไปนะจ๊ะ

Sedona – Red rock country I

2010-11-20T16:17:00.019-05:00

Scenic Drive

วันที่สี่ของทริปนี้ เราขับรถจาก Scottsdale ไปยังเมือง Sedona ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงได้ Sedona เป็นเมืองแห่งหินแดง เพราะเมืองตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาหินทรายที่ส่วนใหญ่เป็นสีแดง แต่ก็มีสีเทาด้วย ภูเขาหินทรายนี้บางส่วนสลายตัวลงทำให้เห็นหินเป็นชั้น ๆ สวยงาม

หินที่มีสีแดงเรียกว่า Schnebly Sandstone ในขณะที่หินสีเทาเรียกว่า Coconino Sandstone พื้นที่แถบนี้อยู่ในเขตวนอุทยานแห่งชาติ Coconino

จากพื้นที่ราบที่เป็นทะเลทราย ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 4000 ฟุต Sedona ให้ความรู้สึกเหมือนเราอยู่ที่เมือง Banff หรือ Jasper ในเทือกเขาแคเนเดี่ยนร๊อกกี้เลย คงเป็นเพราะเป็นเทือกเขาเดียวกันเพียงแต่ต่างเส้นละติจูดเ่ท่านั้นเอง

วันนี้เราขับรถไปตาม Scenic Drive เส้นทาง Red Rock Loop Rd และ Dry Creek Road

เ้ส้นทาง Red Rock Loop Rd จะเห็น Cathedral Rock ตั้งตระหง่าน ท่ามกลางใบไม้ที่กำลังเปลี่ยนสีเพื่อผลัดใบ

เราแวะที่ Crescent Moon Ranch เขตอุทยานที่ใกล้กับ Cathedral Rock มากที่สุด

ที่นี่เป็น Ranch เก่า ได้บรรยากาศคาวบอยเล็ก ๆ มีรั้วไม้ยาว ๆ กระท่อมเก็บของ มีกังหันเก่า ๆให้ดูด้วย

ที่ Sedona มีลำธารชื่อ Oak Creek เป็นลำธารหลักไหลผ่าน แต่เป็นลำธารที่ยาวมาก ไปทางไหนก็จะเห็น

ภาพนี้เป็น Cathedral Rock มี Red Rock Crossing เป็นฐาน ถ้ามาฤดูน้ำหลาก จะมองไม่เห็นหินเพราะน้ำจะท่วมบริเวณนี้

เส้นทาง Dry Creek Road จะเห็นหินปล่องไฟ Chimney Rock ตั้งเด่นเป็นสง่า

ขับอ้อม ๆ Capitol Butte แต่ถ่ายรูปลำบากเพราะถนนแคบ และรถเยอะ ไม่สามารถจอดรถข้างทางได้ง่าย

วันนั้นเราไม่ได้ทำอะไรมาก แวะไปเช็กอินที่ Lodge at Sedona ซึ่งเป็น Bed and Breakfast สถานที่ ๆ เราจะได้พักในช่วง 3 คืนข้างหน้า สถานที่กว้างขวาง ห้องก็ใหญ่ดี มีเตาผิงในห้องด้วย ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เขาเสริฟอาหารว่างตอนเย็นพอดี เป็น Brie ชีส กินกะแบล็กแบรรี่และหอมแดงอบ ราดด้วยแบล็กแบรรี่ไวน์ซ้อสอร่อยดี

อาหารเย็นหากินง่าย ๆ คืนนั้น นอนหลับพักผ่อนเตรียมตัวลุยวันต่อไป

Scottsdale – golfers’ heaven

2010-11-20T15:07:00.012-05:00

Scottsdale เป็นเมืองในรัฐ Arizona ห่างจากแอร์พอร์ทที่ Phoenix ประมาณครึ่งชั่วโมง เราจองห้องที่ Inn at Eagle Mountain ไว้ 3 วัน ไม่มีแผนจะทำอะไรมากมายนอกจากตีกอล์ฟสองรอบ ที่เหลือก็พักผ่อนไปตามเรื่อง

เพราะเมืองตั้งอยู่ท่ามกลางทะเลทราย Sonoran สภาพภูมิศาสตร์ของเมืองจึงเป็นทะเลทรายมีภูเขาเตี้ย ๆ อยู่ประปราย มองไปทางไหนเห็นแต่กระบองเพ็ชรพันธุ์สูง ที่เรียกว่า Saguaro Cactus เต็มไปหมด

ห้องพักของเรากว้างขวาง เตียงขนาดใหญ่ มีที่นั่งเล่นหน้าเตาผิง หลังห้องมองเห็นวิวสนามกอล์ฟกลางหุบเขาสวยงาม

สนามกอล์ฟอยู่ในสภาพดีมาก ๆ หญ้าเขียวสดถึงแม้จะอยู่กลางทะเลทราย ทุกหลุมลาดเอียง ชันบ้าง ไม่ชันบ้าง เพราะอยู่ระหว่างหุบเขา รับรองหาหลุมราบเรียบไม่เจอ

ในสนามมีสัตว์ป่ามากมาย ที่เห็นบ่อยที่สุดคือเจ้านกกระทาแกมเบิ้ล Gamble Quail ซึ่งตัวผู้จะมีหน้าและหัวสีดำคาดขาว มีหงอนสูง

ส่วนตัวเมียก็เป็นสีน้ำตาลพื้น ๆ เหมือนสัตว์ทั่วไปที่ตัวผู้สวยกว่าตัวเมีย ช่างไม่ยุติธรรมเสียจริง ๆ

Road Runner นกในการ์ตูนมีมากแต่มันไวเหลือเกินถ่ายรูปไม่ทัน เอาเจ้า Jack Rabbit กระต่ายป่าตัวเพรียว ไปดูกันก่อนนะ

เย็นวันหนึ่งกำลังจะขับรถไปหาข้าวทาน เจ้านกเขาคู่นี้ เกาะกิ่งไม้นิ่งสงบ หลบความร้อนจากแสงตะวัน ไม่กลัวคนด้วยนะ จอดรถถ่ายรูปตั้งหลายช็อท มันก็ยังไม่ไหวติง

วันนั้นโชคดี ถ่ายรูปนกเขาเสร็จ ฝูงหมูป่าที่เรียกว่า เฮเวลีน่า (Javelina) ทั้งลูกเด็กเล็กแดง พ่อแม่และปู่ย่าตายาย กำลังพากันวิ่งข้ามถนนที่รีสอร์ทอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ หมูวัยรุ่นตัวหนึ่งหยุดมองสาวไทยคนสวย ให้ถ่ายรูปเฉยเลย เสียดายได้มาแค่รูปเดียว

ห้องพักเป็นแบบรวมอาหารเช้าซึ่งเราต้องไปนั่งกินที่คลับเฮาส์ของสนามกอล์ฟ วิวสวยอีกเช่นเคย ที่นี่เรากินแพนเค็กทุกเช้า เพราะเขาทำได้ดีมาก แป้งนุ่ม สุกกำลังดี ไม่มันเยิ้ม กินกับไส้กรอก หรือไข่ หรือเบคอนสลับกันไป แบบไม่กลัวความอ้วนถามหาเล้ย...

อาหารเย็นวันแรกเราก็ไปกินอาหารไทย รสชาติใช้ได้ แต่ไม่มีอะไรโดดเด่น วันที่สองเราไปกินอาหารอิตาเลี่ยน เป็นร้านอาหารธรรมดา ไม่หรูหราอะไร แต่อาหารอร่อยมาก ราคาไม่แพงเหมือนอาหารไทย ถ้าใครไปแถวนั้น ลองดูนะคะ ชื่อร้าน Nick’s Italian Restaurant

วันที่สามเราไปทานอาหารท้องถิ่นหรือที่เรียกว่า South Western Cuisine ซึ่งจะมีอิทธิพลของอาหารแม็กซิกัน ไปร้านอาหารชื่อ Blue Adobe เริ่มต้นด้วย Tortilla Chips กินกับ Salsa และอะโวกาโด้บดที่เรียกว่า Guacamole

ส่วนอาหารหลักก็มี Shrimp Cocktail Relleno , Lobster Tamale with Mango Salsa & Raspberry Chipotle และ Enchiladas รวม Margarita และ Beer ด้วย ยังถูกกว่าอาหารไทยหรืออาหารอิตาเลี่ยนที่ไปกินวันก่อนอีก แถมร้านก็หรูกว่าด้วย เอากับเขาสิ

พักที่ Scottsdale สามวัน มีความสุขเต็มที่ ตีกอล์ฟดีด้วย จากนั้นเราก็ต้องเดินทางต่อไปยังเมืองหินแดง Sedona เขาว่าวิวสวยมากเลยมาคอยดูกันนะ

Fall 2010

2010-10-11T21:03:00.009-04:00

ฤดุใบไ้ม้ร่วงเป็นฤดูโปรดของเรา เพราะใบไม้เปลี่ยนสี ช่วงที่มีสีผสมระหว่างสีเขียว เหลือง ส้ม แดง และน้ำตาล มองไปทางไหนก็สวย

ต้นเมเปิ้ลมีหลายพันธุ์ เป็นต้นไม้เอกของฤดูนี้ ตอนที่มันยังไม่เปลี่ยนสี บางทีเราก็เห็นใบเขียว ใบออกม่วง ๆ หรือออกเหลือง ๆ ตอนที่เปลี่ยนสีแล้ว จะเป็นสีแดง ส้ม หรือเหลืองอมแดง สวยมาก ๆ

ต้น Birch ตอนเปลี่ยนสีใบเป็นสีเหลืองโทนเดียว แต่เพราะลำต้นเป็นสีขาว ทำให้เกิดสีตัดกันสวยงาม

ปรกติทุก ๆ ปี เราจะขับรถกินลม เที่ยวชมใบไม้ช่วงฤดูกาลวันขอบคุณพระเจ้า แต่ปีนี้มีโปรแกรมตีกอล์ฟ ก็เลยได้ถ่ายรูปจากสนามกอล์ฟแทน

วันนี้ฟ้าใส ทำให้สียิ่งสวย เพราะมีสีฟ้าผสมปุยเมฆสีขาวเป็นฉากหลัง

นอกจากนั้นเขาก็ยังเอาฟักทองลูกยักษ์มาตกแต่งสนามเป็นจุด ๆ ไป ก็สวยไปอีกแบบ

น่าเสียดายที่บางจุดเราแวะถ่ายรูปไม่ได้ เพราะเวลาไม่มี หรือแสงเงา ไม่เป็นใจ

ถึงกระนั้นรูปก็ยังออกมาสวยพอใช้

อีกไม่กี่วันใบไม้ก็คงร่วงโรย ต้องคอยไปอีกปี กว่าจะได้เห็นอีก เก็บความทรงจำไว้ด้วยกล้ิองดิจิตอลตัวเล็ก ๆ ไว้ดูเล่นช่วงที่เราต้องรอ

Hilton Falls Autumn Hike

2010-10-02T21:14:00.013-04:00

เผลอแป็ปเดียวใบไม้เปลี่ยนสีแล้ว วันนี้ถึงแม้ฝนจะตกปรอย ๆ ก็ยังไม่เปลี่ยนใจจะไปดูใบไม้สวย ๆ ที่น้ำตกฮิลตัน (Hilton Falls) อยู่ในเขตเมือง Milton จากบ้านไปก็ขับรถบนทางหลวง 401 (HWY 401) ไปทางทิศตะวันตก ไปออกที่ Highway 25 ไปทางเหนือ แล้วก็เลี้ยวซ้ายเข้าถนนCampbellville Rd ไปทางทิศตะวันตกอีกประมาณ 5 กิฺโลเมตร ก็จะถึง Hilton Falls Conservation

ก่อนถึง Hilton Falls Conservation บนถนน Campbellville Rd มีฟาร์มม้าที่สวยที่สุดเลย เพราะด้านหลังเป็นสันเขาไนแอการ่า (Niagara Escarpment) ซึ่งเป็นเทือกเขาเตี้ย ๆ เทือกเดียวในออนทาริโอ

ยิ่งฤดูนี้ใบไม้เป็นสีเหลืองแดงตัดกับทุ่งหญ้าสีเขียวสวย มีรั้วไม้สีเข้มเป็นแนวยาวน่าดูยิ่ง

จากที่ทำการของ Hilton Falls Conservation จะมองเห็นหน้าผา Rattlesnake point ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสันเขาไนแอการ่า

ที่นี่มี Trails ให้เลือกเดิน 3 Trails ด้วยกัน แต่เนื่องจากฝนตก เราก็เลยเลือกที่จะเดินเส้นทางเดียว เป็นระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร

ตอนนี้ใบไม้ส่วนใหญ่เป็นสีเหลือง มีใบร่วงหล่นบนพื้นทับถมในปริมาณพอเหมาะ ทำให้สวยงาม

ต้นเมเปิ้ลบางพันธุ์มีใบสีส้มแดง ตัดกับลำต้นสีเข้ม เป็นพันธุ์ที่สวยที่สุด และมักจะเปลี่ยนสีก่อนพันธุ์อื่น ๆ

ระหว่างทางจะเห็นหนองน้ำที่เกิดจากเขื่อนกั้นน้ำ ซึ่งก็มีลำธารเล็ก ๆ ไหลลงเขื่ีอนด้วย ฤดูนี้มีน้ำปริมาณไม่มากนัก

เราจะเดินไปดูน้ำตก ก็จะต้องมีการขึ้นเขาเล็กน้อย ไม่งั้นน้ำตกไม่ได้ใช่มั้ย เขาที่ว่าก็เป็นส่วนหนึ่งของ Niagara Escarpment นั่นเอง เพราะเขาที่นี่เกิดจากการสลายตัวของดินและหิน เวลาผ่านไปเป็นล้านปี ส่วนที่มันอ่อนนุ่มหน่อยก็ค่อย ๆ หายไป เหลือแต่ชั้นหินแข็ง ๆ ให้เราเห็น ณ ปัจจุบัน

Trails ที่นี่เป็น Trail เอนกประสงค์ หน้าร้อนเป็นที่เดิน หรือปั่นจักรยาน หน้าหนาวเป็นที่เล่นครอสคันทรี่สกี และเป็นที่นิยมของคนทั่วไป

เดินไม่นานก็ได้ยินเสียงน้ำไหล แสดงว่าใกล้น้ำตกเข้ามาเต็มที ส่วนของลำธารมีขนาดไม่ใหญ่ และมีน้ำเพียงเล็กน้อย ถ้ามาฤดูสปริงจะมีน้ำมากกว่านี้

และแล้วเราก็เห็นน้ำตกหล่นจากหน้าผาสูงประมาณ 10 เมตร เราสามารถเิดินลงบันไดไปดูด้านล่างได้

ข้างน้ำตกใหญ่จะเห็นหน้าผ้าเป็นหินชั้น มีม่านน้ำตกบาง ๆ และมอสสีเขียวปกคลุม

บริเวณน้ำตกมีใบเมเปิ้ลแดงหล่นเต็มไปหมด ดูเป็นพื้นพรมสีแดงสวยดี

ระหว่างเดินกลับมาที่จอดรถ เห็นใบเมเปิ้ลสีแดงทับใบสีเหลืองบนพื้น คิดว่านักท่องเที่ยวบางคนคงทำไว้เพื่อถ่ายรูป

ขอนไม้บางขอนมีเห็ดขึ้นเต็มเพราะความชิ้นสูง ไม่รู้กินได้หรือเปล่า

ต้นไม้บางต้นก็มีรูปร่างแปลก ๆ ถ่ายรูปเพลินดีเหมือนกัน

เดินไป ชมวิวไป เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่า ๆ ฝนยังตกพรำ ๆ แต่ก็คุ้มล่ะ

Camping in Prince Edward County

2010-08-23T21:34:00.016-04:00

ไม่มีอะไรทำ เพื่อนชวนไปแค้มปิ้ง ก็เลยไปอีก คราวนี้เราไปแค้มปิ้งที่วนอุทยานส่วนจังหวัดชื่อแซนด์แบงค์ (Sandbank Provincial Park) ตั้งอยู่ในเขตของ Prince Edward County ซึ่งอยู่ห่างจากโตรอนโตไปทางทิศตะวันออกประมาณ 200 กิโลเมตร

เราออกเดินทางตอนเย็นวันพฤหัส เป็นช่วงชั่วโมงเร่งด่วนพอดี จราจรก็เลยติดขัด กว่าจะถึงอุทยานก็เลยมืดมิด ต้องตั้งเต้นท์กันมืด ๆ อาศัยไฟฉาย เทียนกับไฟหน้ารถ ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ

อาหารมื้อเย็นวันนั้นเป็น Shish kabob เนื้อแกะกับเนื้อหมูเสียบไม้ย่าง อร่อยดีแท้ อากาศคืนนั้นก็เย็นสบาย เลยหลับอย่างเป็นสุขทั้งคืน

เราตื่นสายตะวันโด่ง อาหารเช้าเป็นซีเรียลกับนมง่าย ๆ มีกาแฟสดหอมกรุ่นดื่มกลั้วคอ ที่ตั้งแค้มป์ของ Sandbank Provincial Park ค่อนข้างเก่า ห้องน้ำ ห้องอาบน้ำทรุดโทรม เนื่องจากเป็นที่นิยมของนักแค้มป์ทั้งหลาย ถึงแม้มีการทำความสะอาดวันละสองครั้งก็ยังไม่ถูกใจ อีกทั้งที่ตั้งแค้มป์แต่ละล็อทก็ใกล้กัน เราไม่ค่อยชอบเลย

วันนี้เรามีโปรแกรมไปเดินสายชิมไวน์กัน Wine tasting เป็นหนึ่งในสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่ Prince Edward County ใช้อยู่ แต่ก่อนที่เคาน์ตี้นี้มีผู้ผลิตไวน์เพียงไม่ถึง 5 ราย แต่ในระยะเวลาเพียงแค่ไม่ถึง 5 ปี ทางเคาน์ตี้มีผู้ผลิตไวน์ถึงเกือบ 40 เจ้าเข้าไปแล้ว

ผู้ผลิตส่วนใหญ่เป็นผู้ผลิตรายย่อย ไม่สามารถผลิตไวน์ขายตามร้านขายไวน์ของจังหวัดหรือ LCBO ได้ จึงขายกันภายในท้องถิ่นอย่างเดียว สิ่งหนึ่งที่เราสังเกตเี่กี่ยวกับไวน์ของออนทาริโอคือสนนราคาค่อนข้างแพงเทียบกับไวน์นำเข้า ไม่ว่าจากซิลี ออสเีตรเลีย หรือยุโรป แต่ถ้าต้องการสนับสนุนอุตสาหกรรมท้องถิ่นก็ไม่ว่ากัน

สถานที่ชิมไวน์ส่วนใหญ่เป็นโรงนาเก่า ๆ บางที่ก็ทำความสะอาด แต่ยังคงเหลือคราบของความเก๋าไว้ให้เป็นเสน่ห์ ภายในยังเห็นขื่อแปรทำจากต้นไม้ทั้งต้นก็มี

บางที่เอามาปรับปรุงตกแต่้งแบบสมัยใหม่ กรุภายในซะสวย ทาสีสันให้ดูสวยงาม จะนั่งชิมไวน์กลางแจ้งก็มีเก้าอี้สนามใต้เต้นท์ผ้าใบขึงเท่ห์ใว้บริการ

วันนั้นเราเดินสายชิมไวน์จากผู้ผลิต 6 เจ้าด้วยกัน บางเจ้าคิดค่าชิมเป็นแก้ว บางเจ้าก็คิดเป็นไฟล์ท (Flight) คือมีการให้เลือกชิมไวน์หลากชนิดแล้วแต่จะผู้ผลิต บางเจ้าก็มีทั้งแก้วและไฟล์ท หรือหลายไฟล์ท บางเจ้าก็ไม่คิดเงินค่าชิมเลย หลังชิมเสร็จทั้ง 6 เจ้า เกิดอาการเมาเล็กน้อย และก็ได้ซื้อไวน์ที่ชอบติดไม้ติดมือไปฝากคนที่บ้านให้ชื่นใจด้วย

ขับรถกลับผ่านเมืองเล็กชื่อ Wellington มีบ้านเก่าสวย ๆ หลากสี ใ้ห้ชมน่ารักดีแต่ถ่ายรูปไม่ทัน ออกนอกเมืองมาหน่อยก็มีบ้านทันสมัยหลังใหญ่สวย ๆ ติดทะเลสาบออนทาริโอให้อิจฉาเล่้นอยู่หลายหลัง

เมานิด ๆ ยังไม่สะใจ กลับมาที่แค้มป์ ย่างไส้กรอกเป็นอาหารเย็นวันนี้ ได้ไส้กรอกจากคนลาวติดไม้ติดมือมา หอมกลิ่นเครื่องเทศ ใบมะกรูด อร่อยดี กินกะไวน์แดง ขวดหนึ่งสองคน อีกคนดื่มเบียร์ นอนหลับปุ๋ยกันทั้งสามคน

วันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันเสาร์ มีโปรแกรมไปว่ายน้ำที่บีช ที่ไหนได้ตื่นมาฟ้ามืดครึ้ม พยากรณ์อากาศเมื่อสองวันก่อนใช้ไม่ได้แล้ว

น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่งเพราะแถวนี้เป็นส่วนหนึ่งของทะเลสาบออนทาริโอ มีหาดทรายสีขาวสวยงาม ถึงได้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจที่ขึ้นชื่อ

ใกล้ ๆ กับแค้มป์ มีิเนินทราย (Dune beach) สูงให้ย่ำเล่น วิ่งเล่น หรือดูเฉย ๆ ถ้าใจไม่ถึง

ระหว่างเดินเล่นบนชายหาด เหลือบไปเห็นนกนางนวลตัวหนึ่ง อยู่ในวาระใกล้ตาย หายใจพะงาบ ๆ ช่างโชคดีได้ตายบนหาดทรายขาว

ไปนั่งเล่น นอนเล่นที่ชายหาดได้พักหนึ่ง พระอาทิตย์ก็ยังอาย ไม่ยอมโผล่มาจากหลังเมฆให้เห็นซักที เช็กพยากรณ์อากาศก็บอกว่าฝนจะตก ฟ้าจะคะนองตลอดคืน เลยต้องกลับมากินอาหารกลางวันที่แค้มป์ และตัดสินใจเก็บผ้าเก็บผ่อน แพ็กของกลับบ้าน แค้มปิ้งกลางสายฝน ยามฟ้าคะนอง ท่ามกลางป่าไม้สูง ไม่ใช่เรื่องตลก จับพลัดจัลผลู ฟ้าฝ่าต้นไม้ หล่นลงหัว อาจตายก่อนมีฝันที่เป็นจริง

หลังจากเก็บข้าวของท่ามกลางสายฝนที่ตัดสินใจหล่นลงเร็วกว่ากำหนด เราก็ออกเดินทางไปยัง Lake on the mountain เพราะได้จองโต๊ะรับประทานอาหารเย็นกันที่นั่นล่วงหน้าไว้แล้ว

ระหว่างทางผ่านเมือง Picton เมืองเล็ก ๆ ที่นักท่องเที่ยวมักแวะมาหาอะไรกินถ้าผ่านมาแถวนี้ มีตึกรามขนาดไม่ใหญ่หลากสี ขนาดร้าน Dollar Store ยังน่ารักเลย

วิวของ Lake on the mountain ยังสวยงามถึงแม้ฟ้าจะหม่น เมฆจะดำ

ข้ามถนนไปอีกฝั่งก็จะเห็น Bay of Quinte ซึ่งก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของ Lake Ontario นั้่นแหละ

แค้มปิ้งของเราจึงจบลงสั้น ๆ มันคงเป็นแค้มปิ้งสุดท้ายของเรา หลังจากได้ลองตั้งแค้มป์สองครั้งในหนึ่งปี เราว่าเราชอบพักผ่อนห้องภายในโรงแรมหรือรีสอร์ทที่สะอาดสะอ้านสวยงาม มากกว่าจะไปนอนกลางดิน กินกลางทราย ให้ยุงดูดเลือดเล่น ยิ่งไปเจอห้องน้ำกลางป่าสภาพเสื่อมโทรมยิ่งหมดสนุก เอวังกับการแค้มปิ้งด้วยประการฉะนี้

Hiking at Niagara Glen

2010-07-31T20:38:00.013-04:00

ไปเที่ยวน้ำตกไนแอการ่าตั้งหลายที มีแต่ขับรถเล่น ไม่เคยเดิน หรือปั่นจักรยานอะไรเทือกนี้กับเขาเลย แถวนั้นมีทางสำหรับเดินและปั่นจักรยานที่เรียกว่าTrail จากเมือง Niagara-on-the-lake ไปสิ้นสุดที่เมือง Fort Erie ยาวตั้ง 53 กิโลเมตร ให้ผู้คนได้ใช้กันฟรี ๆ ว่ากันว่าเป็น Trail ที่มีวิวอันสวยงามที่สุดในออนทาริโอกันเลยทีเดียว

สุดสัปดาห์นี้อากาศดี เป็นวันหยุดยาวด้วย เลยถือโอกาสชวนเพื่อนฝรั่งหน้าตาดีไปเดินป่าหรือที่เขาเรียกว่า Hiking รับอากาศบริสุทธิ และเพิ่มความแข็งแรงให้ร่างกายซะหน่อย

เราออกจากตัวเมืองโตรอนโตประมาณสิบเอ็ดนาฬิกากว่า ๆ แล้ว จริง ๆ ใช้เวลาขับรถประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ก็ถึง แต่วันนี้รถติดยาวเหยียด ใช้เวลาตั้ง 3 ชั่วโมงกว่าจะถึงจุดหมายปลายทางที่ไนแอการ่าเกล็น (Niagara Glen) เล่นเอาหิวโซกเลย ไปถึงต้องกินก่อน

Trail ในส่วนนี้ มีระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 3 กิโลเมตร ถ้าจะเดินไปให้ถึงวังน้ำวนหรือ Whirlpool ก็ไปอีกประมาณ 5 กิโลเมตร แต่วันนี้เราไม่ค่อยมีเวลามากนักเพราะต้องกลับไปถึงโตรอนโตก่อนทุ่มหนึ่ง ก็เลยเดินที่ Niagara Glen ประมาณหนึ่งชั่วโมง

เริ่มจากลงบันไดเหล็กไปในเหวประมาณ 30 เมตรเห็นจะได้ ทางเดินหน้าผาสูงชัน แต่เิดินไม่ลำบากเท่าไหร่ ลูกเด็กเล็กแดงก็พอเดินได้อยู่

ทางเดินไม่ร้อนเพราะมีร่มเงาต้นไม้ใหญ่เต็มไปหมด ที่ต้องระวังก็คือยุงกัด เพราะใกล้น้ำยุงเยอะพอควร

ทางเดินบางส่วนเห็นแม่น้ำไนแอการ่าไหลเชี่ยวเป็นฟองขาว ถ้าตกลงไปคงลำบากน่าดู

ถ้ามีเวลาจะนั่งข้างฝั่งแม่น้ำรอดูเรือ Whirlpool Jet ที่พานักท่องเที่ยวไปชมวังน้ำวน ขับฝ่าน้ำอันไหลเชี่ยวก็น่าตื่นตาดีออก เพราะบางส่วนเรือต้องสู้นานพอควรกว่าจะฝ่าไปได้

เรากลับมาที่รถและขับไปอีกนิดหนึ่งเพื่อจะได้ประหยัดเวลาเดินไปดูวังน้ำวน เพราะวันนี้มีเวลาไม่มาก เคยดูจากมุมสูงคราวนี้ได้เห็นมุมระดับน้ำมั่ง ไม่ค่อยเห็นมันวนน่ากลัวเหมือนมุมสูง

เรือ Whirlpool Jet พานักท่องเที่ยวมากระแทกคลื่นที่นี่ เสียงโห่ร้องอย่างสนุกสนานได้ยินจากทุกลำเรือ น่าตื่นเต้นดี

มองไปด้านบนก็ยังเห็นรถกระเช้าพานักท่องเที่ยวข้ามฝั่งไปมาเป็นระยะ ๆ น้ำในแม่น้ำขนาดมองที่ระดับน้ำยังเขียวจัด ถ้ามองมาจากด้านบนคงเขียวมาก ๆ เลย

ใช้เวลาชมเรือ ทอยหินลงน้ำไม่นานก็ต้องเดินกลับ ขากลับต้องขึ้นเนินสูง ทำเอาเหนื่อยหอบแฮก ๆ เลย

Niagara Glen Trail เป็นทา่งเลือกที่ดีสำหรับผู้ที่ต้องการยืดเส้นยืดสาย ชมวิวสวย ๆ ที่ไม่ไกลจากโตรอนโตเท่าไหร่ เลือกวันอากาศดี ๆ ไปปิกนิกและออกกำลังในขณะเีดียวกัน มีแต่ได้ ไม่มีเสียแน่นอน

Camping in Ontario

2010-07-11T21:53:00.021-04:00

อยู่ที่นี่มาตั้ง 15 ปีแน่ะ เพิ่งมีโอกาสไปแค้มปิ้งกับเขาคราวนี้แหละ ตื่นเต้นจัง เพื่อนชาวแคเนเดี่ยนที่คบกันมานานคนหนึ่ง ชอบแ้ค้มปิ้งเป็นอย่างมาก เธอมักจะไปแค้มปิ้งอย่างน้อยปีละ 2 ครั้ง เราเลยขอไปด้วยสักครั้งหนึ่ง แค่อยากรู้ว่ามันเป็นอย่างไร

ครั้งนี้เธอจองแค้มป์กราวนด์ไว้ที่ Awenda Provincial Park เธอจองไว้หลายเดือนแล้ว ปรกติการจองแค้มป์กราวนด์ก็ควรจะจองล่วงหน้านานหน่อย เพื่อจะได้ให้แน่ใจว่าได้ที่แน่นอน อีกอย่างถ้าจองเป็นก็จะจองล็อทที่ใกล้กับห้องน้ำหน่อย จะได้สะดวกขึ้นมาอีกนิด

Awenda Provincial Park อยู่ห่างจากโตรอนโตโดยทางรถยนต์ประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง (ถ้ารถไม่ติด) เมืองที่อยู่ใกล้ที่สุดเป็นเมืองเล็ก ๆ ชื่อ Penetanguishene (่อ่านว่า เพเนแทงกวิชีน) ตั้งอยู่ติดกับ Georgian Bay ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลสาบฮิวรอน หนึ่งในทะเลสาบทั้งห้าของทวีปอเมริกา

เราออกเดินทางกันหลังเที่ยง รถติดนิดหน่อย กว่าจะไปถึงก็หลังสี่โมงเย็นแล้ว ไปถึงก็เข้าไปลงทะเบียนที่สำนักงานอุทยาน จ่ายค่าธรรมเนียม ซื้อฟืนและน้ำแข็ง เขาห้ามหาไม้ในป่ามาทำฟืนเอง เข้าใจว่าเป็นการทำลายธรรมชาติแบบหนึ่ง

ล็อทตั้งแค้มป์เป็นที่โล่ง ๆ ตั้งเต้นท์ได้หลายเต้นท์ มีเตาก่อไฟให้ล็อทละอัน มีโต๊ะไม้ปิกนิกล็อทละ 2 โต๊ะ แต่ละล็อทจะห่างกันประมาณ 15 เมตรและมีป่าไม้คั่นกลาง ดังนั้นจะมีความเป็นส่วนตัวสูง ล็อทของเราห่างจากห้องส้วมและห้องอาบน้ำซึ่งเรียกว่า Comfort station ประมาณหนึ่งร้อยเมตร ซึ่งก็สะดวกดีไม่ไกลสำหรับเิดินไปใช้งานและไม่ใกล้มากจนได้ยินเสียงคนมาใช้บริการ ที่นี่เขาให้จอดรถได้แค่ล็อทละหนึ่งคันถึงแม้จะมีที่เหลือเฟือก็ตาม ถ้าล็อทไหนมีรถมาเกินหนึ่งคันต้องไปจอดในที่จอดรถที่เขาจัดให้

ถึงล็อทเราก็ช่วยกันตั้งเต้นท์ ก่อไฟ ได้เวลาทำกับข้าวพอดี มื้อเย็นวันนี้เป็นไส้กรอกย่างกับสลัด ย่างไส้กรอกไปดื่มไวน์ไป คุยกันไป สนุกดี เสียอย่างเดียวยุงเยอะไปหน่อย

เมื่อคืนดื่มไวน์ไปขวดหนึ่งสองคนกะเพื่อน วันรุ่งขึ้นเลยตื่นสายหน่อย ฟ้าสว่างโร่เลย อาหารเช้าง่าย ๆ กินแค่ซีเรียลกับนมเติมบลูแบรรีี่ กลั้วคอด้วยกาแฟ French Vanilla หอมกรุ่น การพักแค้มป์ เราต้องระวังเรื่องอาหาร ไม่ควรเอาวางไว้ข้างนอก เราจะเก็บใส่คูลเลอร์ หรือกล่องแล้วเอาใส่ท้ายรถไว้ตลอดเวลา เอาออกมาเมื่อต้องการกินเท่านั้น ไม่งั้นสัตว์ป่าจะได้กลิ่นและออกมาคุ้ยได้เมื่อเราเผลอ

หลังอาหารเช้าเราไปเดินป่ากัน เราเลือกเดินรอบทะเลสาบเค็ทเติ้ลส์ (Kettle’s Lake) ระยะทางโดยรวมประมาณ 5 กิโลเมตร

ระหว่างทางเห็นเห็ดหลากสีสวย ๆ เป็นระยะ ๆ

ทั้งที่ขึ้นบนดิน

หรือเห็ดที่งอกตามขอนไม้ ลวดลายต่าง ๆ กัน

เห็ดที่ขึ้นเป็นดง ไม่รู้กินได้หรือเปล่า

ทางเดินส่วนใหญ่เป็นป่าไม้สูง มีต้นเมเปิ้ลเป็นหลัก

บางส่วนเป็นสะพานไม้ ข้ามหนองบึงเล็ก ๆ มีหญ้าก้านธูปยาว ๆ ขึ้นเต็ม บางส่วนก็ได้กลิ่นดอกกุหลาบป่าหอมชื่นใจ

หลายจุดในทะเลสาบนี้มีดอกบัวสีขาวขึ้นเป็นดง

ดอกบัวขาวเกสรเหลือง ทำให้นึกถึงเมืองไทยได้เหมือนกัน

บางคนก็พายเรือแคนูรอบทะเลสาบ ชมดอกบัว เป็นกิจกรรมที่ดีอย่างหนึ่ง

กบสีเขียวเกาะบนหินสีแดง เป็นภาพที่หาชมยาก

หลังอาหารกลางวันซื่งก็คือขนมปังกับ Cold cuts ต่าง ๆ ตามด้วยผลไม้ล้างปาก เราไปว่ายน้ำกัน

น้ำที่ Georgian Bay ใสมาก ทรายใต้น้ำเป็นทรายละเอียด เดินนุ่มเท้า น้ำก็ไม่ลึกมาก เราว่ายน้ำห่างจากฝั่งประมาณ 100 เมตร น้ำสูงแค่ประมาณเมตรครึ่งได้ น้ำออกจะเย็นซักนิดแต่ว่ายแล้วชื่นใจ

ชายหาดที่พอนั่งได้มีไม่มากนัก คนเต็มเลย พาลูกเด็กเล็กแดงมาจับจองหาที่นั่งกันแต่เช้าเลย

เราพักที่แค้มป์อีกคืนหนึ่ง ก่อนกลับบ้าน เพื่อให้ทันดูบอลโลกคู่ชิงชนะเลิศ จึงเป็นเค้มป์สองคืนหนึ่งวันที่ประทับใจเป็นอย่างมาก

PEI Lobster

2010-05-15T21:57:00.006-04:00

วันนี้ได้กินกุ้งมังกรสด ๆ จาก Prince Edward Island เพราะคนใจดีอุตส่าห์หอบหิ้วขึ้นเครื่องมาให้

กุ้งมังกรทางฝั่งทะเลตะวันออกของแคนาดาหรืออเมริกาเปลือกที่หัวจะเรียบกว่ากุ้งมังกรของประเทศไทย หรือทางฝั่งทะเลแปซิฟิก ที่มีหนามแหลม ๆ ประปราย หรือที่เรียกกันว่ากุ้งมังกรหิน

ฤดูัจับกุ้งมังกรจะเริ่มเดือนพฤษภาคม กุ้งมังกรขนาดเล็กสุดขนาดลำตัวยาว 71– 81 มิลลิเมตร เรียกว่า Canner ถ้าเกิน 81 มิลลิเมตรขึ้นไปเรียกว่า Market size วันนี้เราได้กุ้งขนาด Market size โดยมีขนาด 1 ปอนด์ 5 ตัว และขนาดปอนด์ครึ่งอีก 2 ตัว

กุ้งมังกรสามารถเก็บได้ง่าย เวลาซื้อเป็น ๆ เขาจะบรรจุในกล่องพร้อมถุงเจลน้ำแข็งเพื่อรักษาความเย็น เวลาบินก็โหลดเข้าใต้ท้องเครื่อง เมื่อถึงบ้านสามารถเก็บไว้ในกล่องทิ้งไว้ในตู้เย็น กุ้งมังกรสามารถมีชีิวิตอยู่ได้ 2-3 วันเลย

เย็นวันนี้เราจะเอากุ้งมังกร 2 ตัวไปผัดผงกระหรี่ อีก 5 ตัวเอาไปต้ม การต้มกุ้งมังกรนั้นทำได้ง่าย ต้มน้ำในหม้อขนาดใหญ่กะให้ท่วมกุ้งมังกรให้เดือด กุ้งขนาด 1 ปอนด์ใช้เวลาต้ม 12-13 นาที กุ้งขนาดปอนด์ครึ่งใช้เวลาต้ม 17 นาที

โดยปรกติฝรั่งจะกินกุ้งมัวกรต้มกับเนยเหลว (lobster tail and drawn butter) แต่ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวหันมาสนใจเรื่องของสุขภาพกัน เลยไม่กินเนยเหลว พอต้มกุ้งมังกรเสร็จก็เลยแกะเนื้อออกมา เวลากินก็ทำเป็นเมี่ยงกุ้งมังกร โดยใช้ผักกาดแก้วห่อ

ใส่ซัลซ่าที่ทำโดยการหั่นหอม มะ่เขือเทศ สับปะรด อะโวคาโด้ เป็นลูกเต๋าเล็ก ๆ ปรุงรสด้วยน้ำมะนาวพริกไทยและเกลือ เติมผักชีเด็ด ต้นหอมหั่นฝอย ราดน้ำจิ้มอาหารทะเลแบบไทย อร่อยมากมาย

เราไทยอย่างเราชอบแบบง่าย ๆ แค่ต้มแล้วผ่าครึ่ง แกะเนื้อมาจิ้มน้ำจิ้มอาหารทะเลเด็ด ๆ ก็พอใจแล้ว

กุ้งมังกรอีกสองตัว เราเอาไปสับเป็นชิ้น ๆ ผัดกับส่วนผสมประกอบด้วย ผงกระหรี่ น้ำพริกเผา ไข่ นมสด ซีอิ้วขาว เติมต้นหอมหั่น หอมหัวใหญ่ซอย และพริกหยวกแดงเพิ่มสีสัน ได้อาหารรสอร่อยถูกใจทุกคน

Hamilton – The city of waterfalls

2010-04-30T22:43:00.007-04:00

วันนี้มีโอกาสได้ไปเที่ยวน้ำตกที่เมืองแฮมิลตัน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโตรอนโตนัก ขับรถไปทางทิศตะวันตกแค่ประมาณ 1 ชั่วโมง

แฮมิลตันได้ชื่อว่าเป็นเืมืองแห่งน้ำตกเพราะมีน้ำตกถึง 125 แห่ง มีขนาดใหญ่บ้าง เล็กบ้าง น้ำตกจะตั้งอยู่บนหน้าผาของเทือกเขาเตี้ย ๆ ชื่อ ไนแอการ่าเอสคาร์ปเม้นท์ (Niagara Escarpment) เป็นน้ำตกที่เกิดตามลำธารเล็ก ๆ

เราไปชมน้ำตกสองจุด จุดแรกอยู่บริเวณน้ำตก Albion Falls น้ำตกตั้งอยู่ข้างถนนเลย ไม่ต้องเดินไกล น้ำตกสูงแค่ 19 เมตร กว้าง 18 เมตร ปีีนี้น้ำไม่ค่อยเยอะ เลยไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ แต่พอดูได้แหละ

เราเดินไปตามทางเดินป่าบนไหล่เขาลดละไปตามธารน้ำ แต่อยู่สูงกว่า มีต้นไม้ขนาดน้อยใหญ่ให้ร่มเงา เป็นต้นรูปร่างแปลกเลยถ่ายรูปเก็บไว้ดูเล่น

ตามทางเดินเห็นดอกไม้เยอะแยะ เริ่มจากดอกประจำจังหวัดออนทาริโอ คือดอก Trillium สีขาวดอกใหญ่

ดอก Spring beauty สีขาวอมม่วงอยู่เป็นกลุ่ม ๆ สวยงามมาก

ดอก Trout lily หรือ yellow snowdrop ก็มีให้เห็นเป็นดงใต้ต้นไม้ใหญ่

ดอกไม้ป่าอีกเยอะแยะที่ไม่รู้จักชื่อ

จากนั้นเราไปแวะเที่ยวบริเวณน้ำตกเวบสเตอร์ส์ (Webster’s Falls) น้ำตกนี้สูง 22 เมตร ยาว 30 เมตร น้ำไม่เยอะอีกแหละ

บริเวณนี้เรียกว่า Spencer Gorge เรา้้ใช้เวลาเดินไปตามทางเดินป่าบริเวณนั้นอีกเช่นกัน มีจุดชมวิวน่าชมหลายจุด

บางจุดก็มองเห็นทะเลสาบออนทา่ริโออยู่ลิบ ๆ ด้วย

จาก Webster’s Falls ไปตามทางเดินประมาณ 900 เมตร จะไปเจอน้ำตกทิว (Tew’s Falls) เป็นน้ำตกเส้นบางสูง แต่น้ำน้อยอีกเช่นเคย

เดินต่อไปอีกประมาณ 2 กิโลเมตรเพื่อไปชมวิวที่ Dundas lookout เห็นเมือง Dundas อยู่ไม่ไกลเลย

เดินไปกลับขึ้นเขาลงห้วยอยู่ 5 กิโลกว่า เหงื่อตกซิก ดีกว่าออกกำลังที่ Gym เป็นไหน ๆ มีเสียงธารน้ำไหลเป็นดนตรีขับ มีหุบเหวเป็นจอทีวีให้ดูชม วันนี้จึงเป็นวันที่สุขใจอีกวันหนึ่ง

Cherry blossoms in High Park – 2010

2010-04-19T17:55:00.009-04:00

ปลายเดือนเมษายนของทุกปีเป็นช่วงเวลาดอกซากูระบานที่โตรอนโต และเพราะสวนสาธารณะไฮพาร์กตั้งอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองเท่าไหร่ ผู้คนจึงหลั่งไหลไปชื่นชมความงามของมัน

คนหนุ่ม คนแ่ก่ มาเดี่ยว ๆ มาเป็นครอบครัว บ้างจูงหมา

แต่ทุกคนมักจะถือกล้องถ่ายรูปเพื่อเก็บภาพสวย ๆ เป็นที่ระลึก หลายคนถือกล้องมีเลนส์ขนาดใหญ่เป็นมืออาชีพมาทีเดียว

ต้นซากูระนี้เป็นของขวัญที่ ท่านทูต Toru-Hagiwara ทูตญี่ปุ่นประจำแคนาดาในขณะนั้น ได้เป็นตัวแทนชาวโตเกียว มอบต้นซากุระ Somei-Yoshino Sakura จำนวน 2000 ต้นในแก่ชาวโตรอนโต ในปี 1959 (พ.ศ. 2502) จึงได้มีการปลูกต้นซากุระเหล่านี้ที่เนินดิน ใกล้ทะเลสาบ Grenadier Pond ในสวนไฮพาร์ก

นับแต่นั้นมาชาวโตรอนโต ก็ยังรับต้นซากุระจากญี่ปุ่นอยู่บ้าง ในปี 1984 ปี 2001 และปี 2006 ทำให้ได้เห็นดอกซากุระบานกระจัดกระจายอยู่ในสวน แต่ถ้านับอายุของซากุระรุ่นแรก ปีนี้ก็เป็นปีครบรอบ 51 ปี

ดอกซากูระเมื่อบานแล้วเป็นสีขาว แต่ถ้ายังตูมอยู่จะเห็นเป็นสีชมพู

ดอกจะบานในฤดูใบไม้ผลิโดยบานก่อนผลิใบ ทำให้เห็นเป็นต้นไ้้ม้สีขาวโพลนกลางท้องฟ้าใส

บางส่วนกิ่งไม้โน้มเข้าหากันมองเป็นเป็นอุโมงค์ต้นไม้สีขาวสวยงาม

ดอกไ้ม้จะงอกมาจากทุกกิ่งของต้นไม้ และเป็นเรื่องปรกติที่จะเห็นดอกไม้งอกมาจากลำต้นโดยตรง

ช่วงเวลาดอกบานแค่ประมาณ 2-3 สัปดาห์ ถ้าฝนตกแรง ๆ ดอกก็จะยิ่งร่วงเร็วขึ้น ฉะนั้นถ้าใครมีโอกาสก็ไม่ควรพลาดความงามตามธรรมชาติเช่นนี้

Chinese New Year banquet

2010-04-04T17:18:00.009-04:00

ครอบครัวสุดที่รักเป็นคนจีน ดังนั้นทุกตรุษจีนก็ต้องฉลองกัน ถึงแม้จะเป็นคนจีนที่เติบโตมากับวัฒนธรรมตะวันตก แต่ก็ยังมีญาติผู้ใหญ่ที่ดำเนินชีวิตแบบดั้งเดิมอยู่ ตรุษจีนทีไรก็ต้องมีการนัดสังสรรค์ร่วมกัน

ปีนี้ก็เช่นกัน คืนก่อนตรุษจีน หรือ New Year’s Eve ญาติ ๆ ก็นัดเจอกันที่ืร้านอาหารจีนแห่งหนึ่ง เพราะสีแดงเป็นสีแห่งความโชคดี คนส่วนใหญ่ก็จะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีออกแดง ๆ

อาหารคืนนี้เป็นแบบโต๊ะจีนหรือ Chinese Banquet มีทั้งหมด 10 รายการ

เราเริ่มต้นด้วยเป็ดปักกิ่ง (Peking duck) เขาแล่หนังใส่จานสวยงาม เวลากินก็ห่อด้วยแป้ง เติมผักอย่าง ต้นหอม แครอท และแตงกวาหั่นเป็นเส้นเล็กยาว ๆ เติมซ้อสถั่วหวาน (Hoy Sin sauce) ตามชอบ

ซุปหูฉลาม (Shark fin soup) ร้า่นนี้ทำซุปหูฉลามใส่เยื่อไผ่ด้วย เวลากินก็เติมน้ำส้มสายชูแดง หรือพริกไทยขาวป่น

จานต่อมาเป็นเมี่ยงเป็ด (Duck wrapped with lettuce) เขาใช้เนื้อเป็ดที่เหลือจากเป็ดปักกิ่งคอร์สแรก หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ มา
ผัดกับผัก ปรุงรส

เวลาจะกินก็ห่อด้วยผักกาดแก้ว เติมซ้อสถั่วหวาน ตามชอบ

นกพิราบทอดกรอบ (Deep fried Pigeon) ทอดมันทั้งตัว ก่อนสับเป็นสี่ชิ้น ให้เลือกหยิบเนื้อขาวหรือเนื้อดำตามแต่ใจจะปรารถนา

ตรุษจีนต้องมีปลา เพราะ คำว่าปลาในภาษาจีน ออกเสียงว่า ยู หมายถึงความมั่งคั่งสมบูรณ์ คืนนี้เราสั่งปลานึ่งซีอิ้ว (Steam fish with soy sauce) แต่ปลากระพงเขียวที่ใช้นึ่งมันหมด เสริฟได้แค่โต๊ะเดียว

อีกโต๊ะหนึ่งเลยได้กินปลาผัดผัก(Stir fried fish) เอากระดูกและครีบมาชุบแป้งทอดกรอบอร่อย

ตุ๋นสาหร่ายดำ (Seafood and Fad choy stew) อันนี้ต้องมีเพราะ สาหร่ายดำภาษาจีนเรียกว่า ฝัดฉ่อย คลัองกับคำอวยพรเพื่อความมั่งคั่งวันปีใหม่ คืนนี้เขาตุ๋นกับหอยเชลล์แห้ง หอยนางรมแห้ง ลิ้นหมู ผักกาดแก้ว รสชาติกลมกล่อม

ถั่วลันเตาผัดกุ้งกับหอยสังข์ (Stir fried Snow peas with shrimp and conch) อร่อยดีนะ

ผัดกุ้งล๊อบสเตอร์ (Stir fried lobsters) ปรกติจะสั่งล็อบสเตอร์ตัวเล็กเพราะเนื้อนุ่มกว่า แต่คืนนี้ที่ร้า่นทำล๊อบสเตอร์ตัวขนาด 5 ปอนด์มาให้แทน เนื้อแน่นเคี้ยวยากกว่าล็อบสเตอร์ตัวเล็กนิดหน่อย แต่แกะเนื้อง่ายกว่า ก็อร่อยไปอีกแบบ

ข้าวผัด (Fried rice)

เส้่นหมี่ตุ๋น (Stew noodle) เส้นหมี่เป็นเส้นยาวคือเครื่องหมายของความมีอายุยืนยาว ก็ต้องเป็นจานหนึ่งที่ต้องมี

ตบท้ายด้วยของหวานเป็นบัวลอยถั่วแดงตุ๋นและคุ้กกี้อัลมอนด์กับคุ้กกี้งาขาว อิ่มแปล้รับปีใหม่

Ashbridge’s Bay Park

2010-04-01T22:07:00.009-04:00

สองวันที่ผ่านมาอากาศอุ่นเกินคาด ปรกติอุณภูมิปลายเดือนมีนาคมหรือต้นเมษายนจะไม่ถึงสิบองศา แต่ปีนี้อุณภูมิอยู่ระหว่าง 15 – 25 องศาต้อนรับเทศกาลอีสเตอร์พอดี

ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำเลยถือโอกาสไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะติดทะเลสาบออนทาริโอชื่อสวน Ashbridge’s Bay Park ตั้งอยู่ตรงุสุดถนน Coxwell Ave ตัดกับถนน Lakeshore Blvd.

สวนนี้มีรูปร่างเป็นแหลมเว้าแหว่งยื่นออกไปในทะเลสาบ ด้านหนึ่งเป็นที่ตั้งของอู่จอดเรือชื่อเดียวกัน (Ashbridge’s Bay Yacht Club) ตอนนี้อาจดูเหงา ๆ เพราะเขาเอาเรือขึ้นคานรอปล่อยลงน้ำตอนอากาศดีกว่านี้หน่อย

ระหว่างนี้อ่าวจอดเรือจึงเป็นที่ทำมาหากินของนกน้ำชนิดต่าง ๆ ที่เห็นมากหน่อยก็เป็ดน้ำหางยาว (Long-tailed Duck) สีขาวปนน้ำตาล ที่คอยดำผุดดำว่ายหาปลาอยู่เป็นฝูงใหญ่

สวนนี้อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองเท่าไหร่ สามารถมองไปเห็นตึกซีเอ็นทาวเวอร์อยู่ลิบ ๆ

เดินเลาะชายฝั่งไปเรื่อย ๆ ชายหนุ่มผู้หนึ่ง ท่าทางจะปั่นจักรยานเอาเรือยางมาพายเล่นรับแสงแดด ตกบ่ายคงเหนื่อยอ่อนผลอยหลับไปคาฝั่ง

ที่เพิ่งมาถึง ก็ยังพายเรือเล่นรอบฝั่ง ออกกำลังต้นฤดูใบไม้ผลิ

ลูกเบอรรี่สีเหลืองจัดตัดกับกิ่งไม้ไร้ใบสีน้ำตาลอ่อน ดูเป็นสิ่งเดียวที่ตัดแสงฟ้ากระจ่างในวันนี้

ฟ้าวันแรกครึ้มเมฆ วันที่สองค่อยยังชั่วหน่อย ฟ้าใสแจ๋วแต่ลมแรงชะมัด เดินไปไม่มีถุงมือทำให้มือเย็นเจี้ยบเลย

อาศัยนั่งพักตรงมัานั่งที่เขาจัดให้หลายตัวในสวน เจ้านกนางนวลตัวนี้บินมาเกาะเสาใกล้ตัว ไม่เกรงใจกันมั่งเลย

อีกด้านของสวนเป็นหาดทรายน้ำจืดขนาดใหญ่ Woodbine Beach ที่ชาวโตรอนโตนิยมมาพักผ่อนในวันร้อน วันนี้อาจดูเงียบเหงาหน่อย แต่ถ้าเป็นฤดูร้อนล่ะก็หาที่ว่างเกือบไม่เจอเลย

ลาบเป็ด

2010-03-28T16:24:00.012-04:00

เป็นครั้งแรกที่เขียนบล็อกเกี่ยวกับการทำอาหาร ที่ไม่อยากทำเพราะใช้เวลาเยอะมาก ทำไปถ่ายรูปไป มื้อก็เปื้อนด้วย และรูปเวลาถ่ายในครัวก็ไม่ค่อยสวย เพราะมักจะทำอาหารในตอนเย็นหรือตอนกลางคืนซึ่งแสงธรรมชาติไม่มีแล้ว ที่ตัดสินใจทำวันนี้ก็เพราะเป็นอาหารจานพิเศษที่นาน ๆ ทำทีหนึ่ง เพราะต้องใช้เวลาทำนานมาก แต่ก็อร่อยทุกครั้งที่ทำ ใช่แล้ว ลาบเป็ดนั่นเอง

วันนี้ซื้อเป็ดมาทั้งตัว แล้วเอามาแล่หนังออกก่อน วิธีลอกหนังไม่ยากเท่าไหร่ เพราะมันมีเนื้อเยื่อระหว่างหนังกับเนื้ออยู่แล้วค่อย ๆ ลอกไปด้วยมือ บางทีก็ใช้มีดเล็ก ๆ แซะไปไม่นานก็เสร็จ

จากนั้นต้องแล่เนื้อเป็ดออก เนื้อส่วนใหญ่จะไ้ด้มาจากอก ปีกเล็ก น่องและตะโพก เนื้อเป็ดเป็นสีเข้มกว่าเนื้อไก่ ฝรั่งเรียก dark meat รสชาติอร่อยกว่าเนื้อขาว ๆ อย่างเนื้อไก่เป็นไหน ๆ เนื้อเป็ดเอาไปสับรอไว้

ส่วนที่เหลือของตัวเป็ด ไ่ม่ว่าจะเป็นหัว คอ ปีก ตีนเป็ด และโครงกระดูกที่มีเนื้อติดพอประมาณ เอามาสับเป็นชิ้น ๆ สำหรับทำต้มแซบ

หนังที่ได้เอามาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ขนาดประมาณครึ่งนิ้วได้ แล้วเอาไปเจียวด้วยไฟอ่อนถึงปานกลาง จะได้หนังเป็ดกรอบ สีน้ำตาลอ่อน เอาไว้โรยหน้าลาบต่อไป

หลังจา่กเจียวหนัง ได้น้ำมันจา่กเป็ดตัวนี้มาประมาณ 2 ถ้วยตวง จะเก็บไว้ทำอาหารต่อไป (เป็นคนไม่ค่อยกลัวคอเรสเตอรอลเท่าไหร่)

จากนั้นก็มาเตรียมผักกัน วันนี้เรามีผักชี ต้นหอม ผักชีฝรั่ง ผักแพว (ภาคเหนือเรียกผักไผ่) ใบสะระแหน่ ตะไคร้ ทั้งหมดเอามาหั่นให้ละเอียด เอาไว้ผสมลาบ

ตะไคร้ต้องหั่นให้บางที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งนี้จะต้องใช้มีดที่คมมาก ๆ หั่นกระเทียมบาง ๆ ซักกลีบด้วยก็ดี

นอกจากนั้นก็ต้องหั่นหอมแดง ข่าอ่อน และใบมะกรูดด้วย เมื่อเอามาผสมกับลาบจะได้รสชาติที่หลากหลายและอร่อย

เครื่องปรุงรสจะประกอบไปด้วยน้ำพริกลาบเชียงใหม่ ที่ทำจากพริก ลูกผักชี และเครื่องเทศแห้งอื่น ๆ เอามาคั่วให้หอมและตำให้ละเอียด เราจะเอามาตำรวมกับข่าและกระเทียมเพิ่มรสชาติ

หลังจากเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทีนี้เราก็มาเริ่มทำลาบกัน เริ่มจากเอาเนื้อเป็ดที่สับไว้ไปคั่วรวมกับกระเทียมและหอมแดงสับละเีอียด ใช้น้ำเล็กน้อยพอไม่ให้มันแห้ง

พอเนื้อเป็ดสุกได้ที่ก็เอามาปรุงรสด้วยพริกลาบที่โขลกไว้ เิติมมะนาว น้ำปลา ข้า่วคั่ว ชิมให้ได้รสชาติที่เข้มข้น ก่อนเติมผักที่หั่นไว้ แล้วผสมหนังเป็ดที่ทอดกรอบไว้ส่วนหนึ่งที่เหลือเก็บไว้โรยหน้า

ตักใส่จานเสริฟ โรยหน้าด้วยหนังเป็ดทอดกรอบ

กระดูกและส่วนต่าง ๆ ที่เหลือเอาไปทำต้มแซบโดยใ่ส่ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด ปรุงรสด้วยเกลือ ต้มให้สุก

ก่อนเสริฟให้โขลกพริกสดใส่ถ้วยรอไว้ ตักต้มแซบลงถ้วย ปรุงรสด้วยมะนาวและน้ำปลาให้รสจัดตามใจคนกิน โรยหน้าด้วยผักชีฝรั่งหั่นฝอย หรือผักอื่น ๆ ตามชอบใจ

อาหารเย็นวันนั้นเอร็ดอร่อยมาก ๆ

Hawaii – day 8 and day 9

2010-02-11T16:35:00.009-05:00

สองวันสุดท้ายบนเกาะฮาวาย เราทำตัวสบาย ๆ เริ่มต้นด้วยการตื่นสาย ๆ แล้วไปดำน้ำตื้นดูปลาที่หาด Kahaluu Beach Park ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากคอนโดเลย ประมาณหนึ่งกิโลเมตรได้

หาดนี้หรือจะว่าไปทุกหาดรอบเกาะ มีคลื่นแรงมาก สมัย King Kamehameha ได้มีการสร้างกำแพงหินกั้นคลื่นบริเวณนี้ เพื่อจะได้ปลอดภัยในการว่ายน้ำแก่ครอบครัวของกษัตริย์เอง คงทำให้สัตว์น้ำทั้งหลายชอบด้วยมั้ง มาโชว์ตัวให้ชมกันทุกวันเลย

ที่นี่เราสามารถเช่าหน้ากากดำน้ำ และตีนกบได้ในราคาไม่แพง ถ้าว่ายน้ำไม่แข็งก็ควรเช่าเสื้อชูชีพด้วย เพราะถึงจะมีกำแพงหินกั้นบางส่วน บางวันคลื่นก็ยังแรงมาก น้ำลึกโดยเฉลี่ยประมาณสองเมตร วันนั้นบังเอิญน้ำเข้าหน้ากากเรา มีปัญหาในการปรับหน้ากากช่วงน้ำลึกเกินความสูงเราพอดี กำลังทุลักทุเล ติดขัดอยู่ สำลักน้ำไปหลายอึก บังเอิญมีหนุ่มฮาวายรูปหล่อที่ทำงานเป็นไลฟ์การ์ดที่หาดนั้น ขี่ม้าขาว เอ้ย พายกระดานโต้คลื่นมาช่วยชีวิต วาดฝัน จินตนาการดี ๆ เขียนเป็นนิยายรักโรแมนติกได้เรื่องหนึ่งเลยนะเนี่ย

เกือบทุกลูกบาศก์แมตรของน้ำที่หาดนี้มีปลา ปะการังและสัตว์น้ำอื่น ๆ ให้ชมมากมาย เราสังเกตว่าแค่เดินอยู่บนโขดหินใกล้น้ำทะเล ก็เห็นแล้ว จึงเป็นนิยมของทั้งคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว คนเต็มทุกวัน

ยกตัวอย่างเช่นหอยเม่นดินสอแดง (Red Pencil Sea Urchin)

Lagoon Triggerfish สีสวยตัวนี้ เป็นปลาที่หาดูได้ง่ายมากรอบเกาะ

หลังจากทานอาหารกลางวันง่าย ๆ เราก็ไปช้อปปิ้งของฝาก อย่าง ถั่วแม็กคาเดเมีย กาแฟโคน่า เป็นต้น จะได้แพ็กก่อนกลับบ้านพรุ่งนี้ หลังช้อปปิ้งยังพอมีเวลาเหลือ ถูกใจเราสิ จะได้ทำกิจกรรมอีกอย่างที่เราชอบ คือนั่งมองนักโต้คลื่น

ให้นึกภาพสาวสวย หน้าตาดี หุ่นเพอร์แฟ็ก สวมบิกินี่สีสด นั่งบนหาดทรายอยู่คนเดียว ถือกล้องถ่ายรูปคอยถ่ายนักโต้คลื่นตอนเขากำลังโฉบเฉี่ยวอยู่บนคลื่นยักษ์ นึกภาพออกมั้ย นั่นแหละเราเอง :)

เพราะคนที่นี่มีมนุษยสัมพันธ์ เป็นกันเอง ดีมาก บางทีก็ได้คุยกันกับนักโต้คลื่นบางคน ที่เขาเอาของกองไว้ใกล้ ๆ เราได้แต่คุย แต่ไม่กล้าเล่นถึงแม้บางหาดจะมีคนสอนโต้ เพราะกลัวตาย ฮา.. ขอนั่งดูหนุ่มหล่อ ๆ ก็พอใจแล้ว

นักโต้คลื่นที่นี่ส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น ถ้ามีเวลาว่างก็มาโต้ เคยคุยกับบางคน เขาย้ายมาจากนิวยอร์คมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่เพราะชอบโต้คลื่นเป็นชีวิตจิตใจ น่าอิจฉาเนอะ ไม่แน่วันหนึ่งชีวิตเราอาจเป็นแบบนั้นก็ได้ ใครจะไปรู้

การนั่งมองนักโต้คลื่น เป็นกิจกรรมสุดท้ายที่เราทำบนเกาะก่อนขึ้นเครื่องลาจากเกาะที่สงบและสวยงาม ขอบคุณสำหรับมิตรภาพและความสุขที่ได้รับ

คืนสุดท้ายบนเกาะ เราไปเที่ยวบาร์ท้องถิ่นในเมืองโคน่า บาร์นี้ไม่มีเหล้าหรือเบียร์ขาย เขาขายเครื่องดื่มที่ทำจากรากไม้เรียกคาว่า Kava Bar)ลูกค้าเป็นคนท้องถิ่นหมด มานั่งดื่มหลังเลิกงานก่อนกลับบ้าน สิ่งที่ประทับใจเราที่สุดคือความมีอัธยาศัยอันดีของชาวเกาะนี้ ทุกคนในบาร์ต่างพูดคุยกับเราราวกับรู้จักกันมานาน ทำให้รู้สึกเป็นกันเองมาก ๆ

อาหารวันนั้นก็ไม่พ้น โพกิ หมูอบ เพิ่มปลาหมึกยักษ์ใบบอนอีกหน่อย กินกับมันเทศสีม่วง ตามสไตล์ชาว จะว่าไปแล้วอาหารบนเกาะไม่ได้เลิศหรูอะไร ส่วนใหญ่ก็เป็นอาหารพื้นเมือง หรือไม่ก็อาหารสไตล์อเมริกันทั่วไป จะมีร้านแบบสี่ดาวน้อยมาก และสนนราคาอาหารก็แพงกว่าปรกติ ถึงแม้เกาะฮาวายใหญ่จะส่งออกโคเนื้อในปริมาณมาก แต่เนื้อบนเกาะก็ราคาแพง เพราะ แทบจะไม่มีโรงฆ่าสัตว์เลย เรียกว่ามีเท่าไหร่ก็คงส่งออกเกือบทั้งหมด

จบแล้วสำหรับเวลาแห่งความสุขบนเกาะ เป็นเรื่องธรรมดาที่อะไรที่สวยงามประทับใจจะอยู่ในความทรงจำตลอดไป

Hawaii – day 7

2010-02-10T21:39:00.012-05:00

Volcano day

วันที่รอคอยมาถึงแล้ววันนี้เราไปเที่ยวชมภูเขาไฟ เริ่มตั้งแต่เวลาเจ็ดโมงเช้า จนถึงห้าทุ่มคืนนี้

เกาะฮาวายใหญ่ (Hawaii or the big island) เป็นเกาะที่เกิดจากหินลาวาพ่นมาจากภูเขาไฟ 5 ลูก คือ Kohala ซึ่งเป็นภูเขาไฟที่ตายแล้ว Mauna Kea เป็นภูเขาไฟที่กำลังหลับไม่แอ็กทีฟมาประมาณ 4,500 ปีแล้ว ส่วนอีกสามภูเขาไฟที่เหลือยังแอ็กทีพอยู่ คือ Hualalai, Mouna Loa และ Kilauea ที่เราจะไปดูวันนี้

เพราะหินลาวาที่ไหลมาจากภูเขาไฟทุกปี เกาะฮาวายใหญ่จึงมีขนาดใหญ่ขึ้นทุกปี ว่ากันว่าพื้นที่งอกปีหนึ่งประมาณ 6 สนามฟุตบอลได้

เรามารอรถที่ร้านกาแฟกลางศูนย์การค้าแห่งหนึ่งตั้งแต่ก่อนตะวันขึ้น เห็นภูเขาไฟ Hualalai ชัดเจนกว่าตอนตะวันขึ้นแล้ว เพราะแสงอาทิตย์กระทบกับเขม่าภูเขาไฟ Kilauea ที่กำลังคุกรุ่นอยู่และปกคลุมทั่วเกาะ ทำให้ฟ้าไม่กระจ่างมาตลอดสองเดือนที่ผ่านมา

รถออกจากเมืองโคน่าซึ่งอยู่ฝั่งตะวันตกของเกาะเจ็ดโมงเช้า ตัดผ่านเขตภูเขาไฟ Mouna Kea กลางเกาะเพื่อผ่านไปยังฝั่งตะวันออก ภูเขาไฟ Mouna Kea แปลว่าภูเขาสีขาว ที่เรียกอย่างนั้นเพราะยอดของมันมักจะปกคลุมด้วยหิมะ แต่ช่วงนี้ไม่มีหิมะเราจึงไม่เห็น

บริเวณนี้เป็นที่ตั้งของฟาร์มปศุสัตว์ขนาดใหญ่ฟาร์มแรกของเกาะชื่อ Parker ranch ซึ่งเลี้ยงวัวส่งออกเป็นสำคัญ

พอเข้าเขตเมือง Hilo เมืองใหญ่ของฝั่งตะวันออก เราแวะที่ถ้ำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุโมงค์ลาวาชื่อ Kaumana Cave Lava Tube เป็นอุโมงค์ลาวาจากภูเขาไฟ Mouna Loa เกิดในปี 1881 ซึ่งผนังอุโมงค์ด้านบนเปิดออก ทำให้สามารถเดินลงไปเดินดูภายในอุโมงค์ได้

จากนั้นเราก็ขับรถผ่านเมือง Hilo เพื่อไปยังอุทยานภูเขาไฟ ซึ่งอยู่ในเขตภูเขาไฟคิลาเวีย หรือ คิลาวียา (Kilauea) ซึ่งถือเป็นภูเขาไฟที่แอ็กทีฟมากที่สุดในโลก มันเริ่มพ่นลาวามาตั้งแต่ปี 1983 จนป่านนี้ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด สร้างที่ดินเพิ่มให้แก่เกาะมากมาย

เราเริ่มจากจุดชมวิวใกล้สำนักงานอุทยาน เห็นปล่องภูเขาไฟขนาดใหญ่มีควันสีขาวพุ่งขึ้นตลอดเวลา ภูเขาไฟอยู่ทางใต้ของเกาะ เมื่อควันนี้ลอยไปทางเหนือของเกาะ มันจึงทำให้เกาะขมุกขมัวมาตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เมื่อถ่ายรูปแล้วฟ้าจึงไม่ใสไง

จากนั้นเราก็แวะไปเดินเที่ยวอุโมงค์ลาวาเธอร์สตัน (Thurston Lava Tube) ซึ่งต้องเดินผ่านป่าเฟิร์นต้นยักษ์ เป็นป่าดิบชื้น

พอถึงอุโมงค์ ส่วนที่เดินได้เขาติดไฟไว้ภายในด้วย ทำให้เดินสะดวก น่าทึ่งมากเลย ไม่น่าเชื่อว่าครั้งหนึ่งหินลาวาร้อน ๆ จะไหลผ่านอุโมงค์นี้

จบจากการเดินอุโมงค์ เราไปยังชายฝั่งตอนใต้ของเกาะ พื้นที่ใหม่ที่เกิดจากหินลาวาไหลมารวมกัน หินบางส่วนพังทะลายลงน้ำ เป็นหน้าผาชัน มีคลื่นขนาดใหญ่กระทบฝั่งดังคลืน ๆ

บางส่วนพังทะลายไปบ้าง แต่เหลือเป็นเสาหินที่ไม่รู้จะพังลงไปเมื่อไหร่ เขาเรียกจุดนี้ว่า Holei Sea Arch

สิ่งที่มหัศจรรย์แก่สายตาเราคือเรายืนอยู่บนทุ่งหินลาวาที่แข็งตัวแล้ว มองไปทางไหนก็เห็นแต่หินสีดำ มีพืชแซมขึ้นเป็นบางส่วน

ส่วนที่หินแตก เราสามารถเห็นชั้นต่าง ๆ ของหินลาวา ที่มีแร่เหล็กปนอยู่ก็จะออกสีแดง

บางส่วนเห็นเป็นคลื่นหิน ทำให้สามารถบอกได้ว่าทิศทางการไหลของมันไปทางไหน

เราว่าต้องไปเห็นเองพื้นที่หินสีดำตัดกับฟ้าสวย เคยเป็นหินเหลวร้อน ๆ ไหลมาจากใต้พิภพ และเราก็ได้ยืนอยู่ตรงนั้น เห็นมัน สัมผัสมัน ถ้าไม่หัศจรรย์ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้ว

หลังอาหารกลางวันที่นี่ เราออกเดินทางต่อไปเพื่อแวะชมไอน้ำ (Steam vents) ที่เกิดจากน้ำฝนไหลลงใต้ดินแต่โดนความร้อนของหินภูเขาไฟทำให้เกิดเป็นไอน้ำผุดมาจากพื้นดิน บริเวณนี้มีไอน้ำผุดอยู่ทั่วไป ไม่ว่าจะในป่า

หรือหุบเขาแบบนี้ เป็นทุ่งไอน้ำสวยงาม

บริเวณนี้ยังมีกล้วยไม้ป่าขนาดประมาณ 2-3 เซ็นติเมตร สีชมพูปนม่วงอยู่ทั่วไป

จริง ๆ แล้วทัวร์ภาคเช้าจะจบลงที่การไปเที่ยวน้ำตก แต่เพราะเราต้องไปรวมตัวกับทัวร์ภาคค่ำเราเลยไม่ได้ไปเที่ยวน้ำตก ทัวร์พาเราไปจุดนัดพบ เป็นสวนญี่ปุ่นในตัวเมือง Hilo เกาะฮาวายมีอิทธิพลของญี่ปุ่นอยู่มาก

ทัวร์ภาคบ่ายวันนั้น เราได้แวะไร่ถั่วแมกคาเดเมีย เพื่อทานอาหารเย็น และชิมผลไม้จากในสวน รวมซื้อของฝากด้วย ที่ไร่มีภูมิประเทศที่น่าชมทีเดียว

ตกค่ำเราไปเดินชมหาดที่โดนหินลาวาไหลมาถมจนหาดหายไปหมด และเดินชมภูเขาไฟยามค่ำคืน ที่เห็นแสงเรื่อ ๆ จากลาวาร้อน ๆ น่าเสียดายที่มันมืด ถ่ายรูปไม่สวย ก็เลยไม่มีรูปมาให้ชม อันนี้ต้องไปดูเองจะรู้ว่ามันน่าตื่นตามาก

Hawaii – day 6

2010-02-08T21:49:00.008-05:00

Golf day

วันนี้วางแผนไว้ว่าจะไปตีกอล์ฟ จองไว้เวลาสิบเอ็ดโมงเช้า ก็เลยได้เถลไถลเล่นอินเตอร์เน็ทอยู่ที่คอนโด กว่าจะออกไปก็เก้าโมงครึ่ง สนามกอล์ฟอยู่ไม่ไกลจากคอนโดเท่าไหร่ แต่ต้องขับรถขึ้นเขา ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงได้

สนามกอล์ฟชื่อสนาม Makalei ตั้งอยู่บนไหล่ภูเขาไฟ Haulalai และอยู่เหนือระดับน้ำทะเลระหว่าง 1800 – 2850 ฟุต วันไหนฟ้าเปิดจะมองเห็นวิวทะเลหรือเกาะ Maui ที่อยู่ไม่ไกลออกไป สวยมาก แต่เพราะควันเขม่าจากภูเขาไฟ Kilauea ที่ครุกรุ่นมาตลอดสองเดือนแล้ว วันนี้วิสัยทัศน์จึงออกมัว ๆ

สนามนี้มีนกป่าอาศัยอยู่เยอะแยะ เท่าที่เห็นมีนกยูงเป็นร้อย ไปตีหลุมไหนก็เจอ มันไม่ค่อยกลัวคนด้วยสงสัยจะคุ้นกับนักกอล์ฟทั้งหลาย มากันได้ทุกวัน

นกยูงตัวผู้สีสวยกว่าตัวเมีย มีแพนหางสีสด

บางตัวรำแพนให้ดูด้วย หันหน้าให้ดูขนสีสวยสด

หันหลังให้ดูขนอ่อนสีน้ำตาลข้างใน เขาว่าถ้านกยูงรำแพนให้เห็นจะโชคดี สาธุ ขอให้จริงเถอะ

นกยูงตัวเมียสีออกน้ำตาล ไม่มีแพนหางอันยาว ถึงหัวจะออกสีเขียว ๆ แต่ก็ยังสวยไม่เท่าตัวผู้ โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรม

เที่ยง ๆ เริ่มหิวรถขายอาหารที่นี่มี Spam Musubi เป็นข้าวห่อสาหร่ายยัดไส้สแปม ซึ่งเป็นอาหารเช้าของคนบนเกาะ ก็เลยสอยมาลองกินดู อร่อยใช้ได้ เพราะสแปมรสออกเค็มกินแล้วเข้ากันกับข้าวญี่ปุ่น สนามกอล์ฟที่นี่ใจดีมีกาแฟให้ดื่มฟรีด้วย

บางหลุมเราจะเห็น Erckel’s Francolin ส่วนใหญ่จะเป็นตัวพ่อแม่กับลูกเล็ก อยู่กันเป็นครอบครัว

หลุมสิบสี่ เห็นฝูงไก่งวงป่า หลบอยู่ใต้ต้นไม้ มีประมาณหกตัวเห็นจะได้

ตีกอล์ฟเสร็จบ่ายสามโมง ยังพอมีเวลา เลยแวะไปนอนเล่นที่ Kau Beach อีกที เพราะไม่ไกลกันนัก ขับรถแค่ประมาณสิบห้านาทีได้ ปรกติก็เตรียมชุดว่ายน้ำและอุปกรณ์นั่งเล่นชายหาด เช่น เก้าอี้ผ้าใบ เสื่อ น้ำและของขบเคี้ยวไว้ท้ายรถอยู่แล้ว ก็สบายไป ไปไหน ไปกัน ไม่หวั่นเลย

ที่หาดยังคลื่นแรงเหมือนเดิม ตกเย็นคนเริ่มทะยอยกลับ เช่นเดียวกับฝูงนก Gray Francolin ที่เดินกลับรังผ่านหน้าเรา แต่มันเดินเร็วมาก ชักภาพแทบไม่ทันแน่ะ

อาหารเย็นวันนั้นเหรอ เราแวะที่ซุปเปอร์มาเก็ตแล้วหาซื้อ ยำปลาทูน่า (Tuna Poke) ยำปลาหมึกยักษ์ (Octopus Poke) และยำสาหร่าย เป็น Poke night เลยวันนั้น ต้องสารภาพว่ากินแกล้มกับแชมเปญอร่อยดีจัง

Hawaii – day 5

2010-02-06T21:27:00.012-05:00

Lu’au dinner

วันนี้โปรแกรมที่วางไว้คือไปกินอาหารสไตล์ฮาวายพร้อมโชว์ แต่กว่ามันจะเริ่มก็สี่โมงครึ่งแน่ะ อย่ากระนั้นเลยไปขับรถเที่ยวดีกว่า ตัดสินใจเลือกเส้นทาง North Kohala drive ขับไปทางเหนือของเกาะ

การขับรถบนเกาะไม่ยากเลย เพราะมีเส้นทางสายหลักไม่กี่เส้น ส่วนใหญ่ก็วนรอบเกาะ บ้านเรือนผู้คนก็อยู่กระจายเป็นหย่อม ๆ

พื้นที่เหนือสนามบินโคน่าเป็นต้นไป เป็นหินภูเขาไฟที่ไหลมาจากภูเขาไฟ Hualalai ที่ยังแอ็กทีฟอยู่ มีหญ้าขึ้นเป็นหย่อม ๆ เราแวะที่จุดชมวิวจุดหนึ่ง เห็นฝูงแพะป่ามาเดินอวดโฉมพอดี โชคดีจัง

ก่อนที่ทางหลวงสาย 19 จะหักเลี้ยวขวาสักสิบนาที มีทางเข้า Hapuna beach state park เป็นหาดที่ต้องแวะ เพราะมีหาดทรายขาวกว้าง เป็นที่นิยมมาพักผ่อนกัน

ใช้เวลาเล่นน้ำอยู่หาดนี้ประมาณชั่วโมงหนึ่ง จึงเดินทางต่อไป แต่แวะทานอาหารร้านดังก่อนเปลี่ยนเส้นทางจากสาย 19 เป็นทางหลวง สาย 270 เพราะถนนสายหลักเป็นถนนเลียบชายฝั่งและอยู่เหนือระดับน้ำทะเล ทำให้มีทัศนียภาพที่สวยงาม

แม้เราจะขับรถ แต่ก็ยังเห็นปลาวาฬพ่นน้ำอยู่เป็นระยะ ๆ บางตัวก็กระโดดขึ้นมาเหนือน้ำล่อหูล่อตาดีนัก เสียแต่ว่าข้างทางไม่ค่อยมีที่จอดรถ ก็ได้แต่แอบเหล่ไปตลอดทาง

ตอนเกือบเหนือของเกาะ เป็นพื้นที่ปศุสัตว์ที่สำคัญ มีไร่ปศุสัตว์อยู่ให้เห็นเป็นระยะ ๆ ทั้งเลี้ยงม้าและวัว บางไร่มีรั้วขาวเรียงขนานไปกับถนน สวยน่าชม

เหนือขึ้นไปอีก หินเริ่มเป็นสีแดง มีหญ้าและต้นไม้ขนาดย่อมขี้นประปราย หนทางเริ่มชันขึ้น เป็นพื้นที่เขตภูเขาไฟ Kohala ภูเขาไฟลูกแรกที่ก่อให้เกิดเกาะฮาวายใหญ่นี้ ด้วยหินลาวาที่ไหลมาจากปล่องภูเขาไฟลูกนี้นั่นเอง แต่ขณะนี้ภูเขาไฟลูกนี้ถือว่าไม่แอ็กทีฟแล้ว

เกือบสุดทางหลวงสาย 270 หนทางเริ่มเป็นป่าดงดิบ เห็นใบพลูด่างยักษ์ห้อยตามต้นไม้สองข้างทาง อากาศเริ่มเย็นลง แต่สุดทางหลวงสาย 270 มีจุดชมวิวที่ทำให้ทุกคนตาลุกวาว เขาเรียกว่าหุบเขาโพโลลู (Pololu Valley Lookout)

หุบเขาสูงล้อมรอบด้วยน้ำทะเล หาดทรายเป็นสีดำสนิท ฟองคลื่นสีขาวซัดสาดเข้าฝั่งเป็นระยะ ๆ

จากจุดชมวิวบนเขา เราสามารถเดินลงไปชายหาดได้ ใช้เวลาเดินลงเขาประมาณสิบห้านาทีได้ แต่ทางชันมาก มีหินเต็มไปหมด ต้องระวังทุกผีก้าว

อันนี้ต้องบอกว่าไม่ทราบมาก่อน วันนั้นเราใส่แค่ร้องเท้าแตะคีบ ชุดบิกินี่ใต้เสื้อยืดคลุมตะโพก แต่เพราะอยากลงไปเดินมาก ก็เดินลงไปอย่างนั้นแหละ ค่อย ๆ เดิน ก็พอเดินได้

เมื่อมาถึงข้างล่าง มันก็คุ้มค่าเหนื่อย ใกล้หาดเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ มีนกน้ำหาปลา (Black-crowned night heron) อยู่แถวนั้น

หลายคนมาปิกนิก บ้างมาเล่นกระดานโต้คลื่น แต่ที่นี่ไม่มีน้ำจืดให้อาบ อาหารก็ต้องหามาเอง เป็นการปิกนิกท่ามกลางธรรมชาติจริง ๆ แต่เราใช้เวลาอยู่ที่นั่นไม่นานเพราะต้องออกไปทานดินเนอร์คืนนี้ก็เลยต้องรีบกลับ เสียดายจัง

สี่โมงครึ่ง เราแต่งตัวสวย ไปเช็กอิน เพื่อทานอาหารเย็นแบบฮาวายพร้อมโชว์อันตื่นตา สถานที่จัดงานคือโรงแรม King Kamehameha’s โรงแรมซึ่งเคยเป็นที่ตั้งวังของกษัติย์ฮาวายชื่อเดียวกัน ทำให้ดูศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างยิ่ง

ก่อนดินเนอร์มีค็อกเทลให้เลือกดื่ม Mai Tai เป็นค็อกเทลยอดนิยมบนเกาะ หรือจะเลือกไวน์ เบียร์ หรือเครื่องดื่มอื่น ๆ ก็ได้ตามชอบใจ ในขณะเดียวกันก็มีการสอนให้สานปลาจากใบมะพร้าว การสอนรำฮาวาย การวาดลวดลายต่าง ๆ เป็นลายสักยันต์ปลอม ๆ สีสวย ตามส่วนของร่างกายที่ชอบ รวมทั้งมีดนตรีบรรเลงกล่อมตลอด

อาหารหลักที่สำคัญของมื้อนี้คือหมูอบ (Kalua Pig) ที่พ่อครัวเตรียมการและอบมาหลายชั่วโมง ถึงเวลาเอาหมูออกจากเตาอบ เขาก็เชิญชวนให้ทุกคนได้ชม

ก่อนอาหารมีการโชว์กษัตริย์ออกงานรับแขก อาหารมื้อนี้สมมติว่าเป็นอาหารมื้อที่กษัตริย์ทรงเลี้ยงรับรองแขกเมือง

อาหารมื้อนี้เป็นแบบบุฟเฟ่ต์ อาหารที่เป็นแบบฮาวายคือเผือกบด (Poi) ยำปลาดิบ (Poke) ซัลซ่าปลาซัลมอน (Salmon Lomi) ไก่ปูเลฮู (Pulehu Chicken) หมูนึ่งใบบอน (Lau Lau) มันเทศ (Uala) เป็นต้น ที่เหลือเป็นอาหารทั่วไป อย่างสลัด มักกะโรนี เนื้อเทอริยากิ เป็นต้น สำหรับนักท่องเที่ยวที่อาจไม่อยากลองอาหารท้องถิ่น

ระหว่างรับประทานอาหารมีการแสดงชาวเกาะให้ชม เป็นการแสดงที่น่าตื่นตา ตื่นใจมาก ๆ ทั้งแบบฮาวาย แบบตาฮิติ แบบนิวซีแลนด์ และ Samoa เรียกได้ว่าเป็นเวลาสามชั่วโมงที่ไม่น่าเบื่อเลย

Hawaii – day 4

2010-02-04T20:03:00.007-05:00

snorkeling

วันนี้เราจะไปดำน้ำดูปะการังและปลาสวย ๆ โดยเรือ Hula Kai ลำเดียวกับที่เราไปดูปลากระเบนเมื่อวาน โชคเข้าข้างเพราะกัปตันบอกว่าวันนี้เป็นวันที่อากาศดีที่สุด วิสัยทัศน์ในการดำน้ำก็ดีที่สุดในรอบเดือนกกว่า ๆ ที่ผ่านมา

เรือออกเวลาเก้าโมงครึ่งตามกำหนดจะเข้าฝั่งประมาณบ่ายสองครึ่ง รวมอาหารเช้า ของว่างและอาหารกลางวัน เครื่องมือดำน้ำอย่างหน้ากากและตีนกบด้วย

เพราะอากาศดีจึงมองเห็นวิวชายฝั่งรอบเกาะได้ดี หินภูเขาไฟสีดำ เกือบไม่มีทรายขาวเลย

เราจะไปดำน้ำแค่สองจุด จุดดำน้ำจุดที่หนึ่งที่เราแวะเรียกว่า โอเชี่ยนการ์เด้นท์ มีปะการังและปลาให้ดูพอสมควร ส่วนใหญ่เป็นปลาสีเหลือง ปะการังสมอง ปลาเก๋า ปลานกแก้ว ปลาผีเสื้อ และปลาการ์ตูน

จุดที่สองเรียก Turtle rocks ที่เรียกอย่างนี้เพราะมีหินที่ดูแล้วเหมือนเต่ากำลังว่ายน้ำอยู่ จุดนี้ทรายจะเป็นสีดำ มีเต่าทะเลให้เห็นด้วย แต่ปลาและปะการังมีไม่มากเท่าจุดแรก ณ จุดนี้ บางคนเห็นปลาหมึกยักษ์ด้วย

อาหารกลางวันบนเรือเป็นเบอร์เกอร์และอกไก่เทอริยากิ เสริฟพร้อมสลัดผัก กัปตันปิ้งเนื้อเองบนเรือ อร่อยดี

เราขอกัปตันและทีมถ่ายรูป เห็นเขาชูนิ้วก้อยกับนิ้วโป้งมั้ย สัญลักษณ์นี้เห็นได้ทั่วไปบนเกาะ เช่นเวลาเขาขับรถสวนกัน เป็นต้น แปลว่า Hang loose หรือ take it easy

สิ่งที่สำคัญที่สุดในทริปดำน้ำนี้คือมีปลาวาฬให้ดูระหว่างทางเยอะมาก กัปตันหยุดเรือเป็นระยะ ๆ เพื่อให้พวกเราได้ชมกันเต็มตา มีอยู่ที่หนึ่งที่ปลาวาฬมันกระโดดขึ้นมาสูงมากเห็นเกือบครึ่งตัว ทุกคนบนเรือตะลึง เพราะคาดไม่ถึงว่าจะเห็นจะ ๆ อย่างนั้น น่าตื่นตาตื่นใจ

แต่ก็นั่นแหละจับภาพได้ยากมาก เพราะกำหนดไม่ได้ว่ามันจะโผล่มาจุดไหน เมื่อไหร่ ส่วนใหญ่เราจะเห็นมันพ่นน้ำก่อน แล้วหลังมันก็โผล่มา บางทีก็ครีบ แต่ถ้าเราเห็นหางมันโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำเมื่อไหร่ นั่นคือมันกำลังดำน้ำลึก ก็จะไม่เห็นมันอีก คือการโบกมือลานั่นเอง

ขึ้นจากเรือเกือบบ่ายสาม ยังพอมีเวลาเหลือไปชมไร่กาแฟ ก็เลยขับไปชมไร่ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากท่าเรือนั่นเท่าไหร่ ขับรถประมาณสิบห้านาทีได้ ขาไปแวะที่จุดชมวิวนิดหนึ่งด้วย เห็นต้นลูกยอเต็มไปหมด เห็นแล้วคิดถึงห่อหมกใบยอจัง

เมืองโคน่าขึ้นชื่อเรื่องกาแฟ (Kona Coffee) เป็นหนึ่งในกาแฟเลื่องชื่อของโลก การจะได้ชื่อว่าเป็นกาแฟโคน่านั้น ต้องปลูกให้ถูกต้องตามกฏนั่นคือ ปลูกบนไหล่เขาในเขตเมืองโคน่า ที่ความสูงและอุณภูมิจำกัด เขาจะเก็บเกี่ยวลูกกาแฟด้วยมือ ไม่ใช้เครื่อง ถ้าไม่ปลูกในบริเวณที่กำหนดแต่ปลูกบนเกาะจะเรียกว่า Hawaiian Coffee แทน

ที่ไร่นี้ปลูกส้มไว้นิดหน่อย

รวมทั้งอะโวกาโด้ด้วย

แต่พื้นที่เกือบทั้งหมดปลูกกาแฟ เป็นไร่ที่ปลูกกาแฟบนเกาะที่เก่าแก่ที่สุด นอกนั้นยังรับซื้อกาแฟจากผู้ผลิตรายย่อยบนเกาะ ไร่นี้ส่งออกกาแฟโคน่าประมาณยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของผลผลิตกาแฟโคน่าทั่วโลก

เราเข้าชมการแยกเมล็ดกาแฟ และการตากแห้ง เขาจะส่งออกเพาะเมล็ดตากแห้งไม่คั่ว เรียกว่า green beans เท่านั้นผู้สั่งซื้อจะเอาไปคั่วเอง แต่เขามีคั่วขายประมาณห้าเปอร์เซ็นต์ของผลผลิตที่หน้าร้านซึ่งมีนักท่องเที่ยวแวะเข้ามาตลอดเวลา

อย่าลืมดอกลั่นทมซึ่งหาได้ทั่วไปบนเกาะ สีสวยส่งกลิ่นหอมไปทั่ว

Hawaii – day 3

2010-02-03T16:32:00.012-05:00

Night snorkeling with Manta Rays

วันนี้ตื่นแต่เช้าอีกเหมือนเดิม ร่างกายค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับเวลาท้องถิ่น เราเริ่มต้นวันด้วยกาแฟสดโคน่าชงเองหอมกรุ่น กินกับโยเกิร์ทที่ซื้อมาตุนไว้เมื่อวาน กับขนมปังหวาน (Sweet bread) ที่เป็นขนมปังประจำถิ่น ปาดแยมสตอร์แบรรี่อร่อยลิ้น

วันนี้เราจะไปนอนเล่นบนหาดที่เขาบอกว่าดีที่สุดของเมืองโคน่าชื่อ Kua Bay เป็นหาดที่มีทรายขาวเป็นที่นิยมของคนท้องถิ่น ดังที่กล่าวไปแล้วเกาะใหญ่นี้มีหินภูเขาไฟเป็นฐาน หาดไม่ค่อยมีทราย หรือมีก็เป็นทรายดำอิทธิพลจากหินลาวาไหลจากภูเขาไฟ อีกทั้งที่ตั้งของเกาะอยู่กลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ จึงล้อมรอบไปด้วยทะเลเปิด หาที่เล่นน้ำตื้นยากมาก

ระหว่างทางไปหาดสองข้างเห็นแต่หินภูเขาไฟที่เริ่มมีหญ้าขึ้นประปราย มองไปไกลโล่งหูโล่งตา เป็นหินดำแซมด้วยหญ้าสีเหลืองนวลสวยไปอีกแบบ

หาดนี้ไม่มีป้ายบอกชัดเจน เข้าใจว่าเขาสงวนไว้สำหรับคนท้องที่ แต่นักท่องเที่ยวก็รู้กันจากปากต่อปาก หรือหนังสือคู่มือท่องเที่ยวบางเล่ม รวมทั้งอินเตอร์เน็ทด้วย ก่อนถึงหาดเนินเขาสองลูกเล็ก ๆ ที่เกิดจากหินภูเขาไฟไหลมาถมเป็นเนินสูงเหมือนภูเขาหญ้าสีเหลืองตัดกับท้องฟ้าสวย

เมื่อถึงหาดออกจะผิดหวังเล็กน้อย เพราะเห็นเป็นหาดทรายเล็กนิดเดียว นอกนั้นเป็นโขดหิน เวลาจะนั่งก็ต้องหาที่ว่างตามโขดหิน สาวไทยอย่างเราได้ยึดร่มใต้ต้นไม้เป็นที่นั่งดูทะเลและนักโต้คลื่นแถมปลาวาฬพ่นน้ำด้วย

ฟ้าสวยสดตัดกับน้ำทะเลสีเขียวอมฟ้า คลื่นลูกใหญ่ถาโถมสู่ฝั่งอยู่ตลอดเวลา ที่คอนโดมีเก้าอีผ้าใบและเสื่อให้ด้วย ก็ขนมาทั้งสองแบบ เอาไว้นั่งและนอนตามชอบใจ

หลายคนมาเล่นกระดานโต้คลื่น ทั้งเพิ่งหัดและที่เล่นมานานแล้ว ไม่ไกลออกไปเท่าไหร่ปลาวาฬโผล่มาพ่นน้ำให้เห็นเป็นระยะ ๆ หน้าหนาวของทุกปี ฝูงปลาวาฬจะอพยพมาอยู่แถวนี้ ทั้งเพื่อผสมพันธุ์และคลอดลูกอ่อน ดังนั้นจะมีปลาวาฬให้เห็นรอบเกาะไม่ว่าจะอยู่จุดไหน

ทีแรกว่าจะว่ายน้ำเล่น แต่เห็นคลื่นแล้วทำใจไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นเวลาสองชั่วโมงที่เรานั่งเล่นใต้ต้นไม้ก็เป็นเวลาแห่งความสงบและสวยงามน่าประทับใจดี

ใกล้เที่ยงแล้วเริ่มหิว เมื่อวานเห็นร้านอาหารไทยอยู่ร้านหนึ่งติดบริษัททัวร์ ที่ Kailua-Kona อยากกินอาหารรสจัดจังวันนี้ไปแวะทานดีกว่า สั่งส้มตำและยำปลาหมึกมากินกับชาไทยเย็น ๆ ริมหาด อร่อยดีแท้

ตกเย็นเราไปลงเรือเพื่อดำน้ำกับปลากระเบน (Manta Ray) โดยไปกับเรือ Hula Kai ที่มีลูกเรือที่เป็นมิตรและมีความรู้มาก ๆ ยังไม่นับหน้าตาหล่อเหลานะจ๊ะ

ระหว่างรอขึ้นเรือที่ท่า เต่าทะเลตัวหนึ่งก็มาอวดโฉมให้ชมซึ่ง ๆ หน้า เลยจับถ่ายรูปซะหน่อย

การชมปลากระเบน ต้องเป็นตอนกลางคืน เพราะกระเบนชนิดนี้กินแพลงค์ตอนเป็นอาหาร และแพลงค์ตอนก็ชอบแสง เขาจึงเอาไฟมาเปิดล่อแพลงค์ตอน กระเบนก็ตามแพลงค์ตอนมาไงล่ะ เราก็จะได้ดำน้ำร่วมกับมัน

ก่อนออกเรือเราได้ชุด wet suit คนละชุด หน้ากากดำน้ำและครีบ เมื่อไปถึงจุดดำน้ำซึ่งไม่ไกลจากฝั่งนัก ประมาณหนึ่งร้อยเมตรเห็นจะได้ พนักงานปลอ่ยทุ่นลอยเหมือนข้อกระดูกต่อกันไปในน้ำ เพื่อให้คนจับ บนทุ่นติดไฟสป็อทไลท์เพื่อส่องปลาด้วย

พอปล่อยทุ่นปั๊ปปลากระเบนก็ปรากฏตัวเลย แรก ๆ มีมาสามตัว หลังเป็นสีดำ ท้องขาว ไม่กลัวคนเลย กระเบนชนิดนี้ไม่มีเข็มแหลม ไม่มีฟันหรือหนังที่ขรุขระ จึงปลอดภัยที่จะดำน้ำร่วมกับมัน

กระเบนชนิดนี้ยังเป็นกระเบนที่ใหญ่ที่สุด ขนาดใหญ่สุดอาจมากกว่า 15 ฟุต มันว่ายน้ำไปมา กลับตัวหงายท้อง พลิกไปพลิกมา มันมา ทุกคนต่างก็ชื่นชมส่งเสียงอู้อ้ากันใหญ่ ว่ายน้ำเล่นกับเราสักพักแล้วก็ไป รวมแล้วเราเห็นทั้งหมด 6 ตัวด้วยกัน เวลาสี่สิบห้านาทีผ่านไปเร็วมาก

ดำน้ำเสร็จเขามีซุปร้อน และเครื่องดื่มร้อนหรือเย็นเสริฟ รวมอยู่ในแพ็กเก็จเรียบร้อยแล้ว